ઉત્તર ગુજરાત રત્ન: વસઁત પરીખ

ઉત્તર ગુજરાતના રત્ન

આપણે ત્યાઁ માણસ જાહેરજીવનના રાજકારણ સિવાયના કોઇ પણ ક્ષેત્રે ભલે મોભાદાર સ્થાન ધરાવતો હોય યા તે ક્ષેત્રમાઁ તેની ઉલ્લેખનીય કામગીરી હોય છતાઁ જો તે ચાલુ મઁત્રી કે મુખ્યમઁત્રી, પૂર્વ મુખ્યમઁત્રી ન હોય તો એના અવસાન સમયે ગાર્ડ ઓફ ઓનર આપવામાઁ આવતુઁ નથી. જો કે આવા માણસોને જનતાનુઁ ઓનર એટ્લુ બધુ મળે છે કે તેને સરકારી ગાર્ડ ઓફ ઓનરની જરુર પડતી નથી. પરઁતુ સરકારમાઁ અમુક નિર્ણય સારા લેવાતા હોય છે. થોડા સમય પહેલા, કે.કા.શાસ્ત્રી અને તાજેતરમાઁ વસઁત પરીખને આવુ ગાર્ડ ઓફ ઓનર અપાયુ તે એક સરકારનુ યોગ્ય પગલુ કહેવાય.

કે.કા.શાસ્ત્રી વિષ્વ હિઁદુ પરિષદ સાથે સઁકળાયેલા હતા અને ડો. વસઁત પરીખ અમારા ગામના - એટલેકે વડનગરના અને જે ગામ મુખ્યમઁત્રી નરેન્દ્ર મોદીનુઁ પણ ગામ અને તેથી કહી શકાયકે આવુ માન સરળતાથી મળી શકે પરઁતુ જો આવી પ્રણાલીકા ચાલુ રહે તો અનેક જનહીતમા સઁકળાયેલા લોકોને માન આપી પ્રોત્સાહીત કરી શકાય. રાજકારણ સિવાય ક્યારેય ચુઁટણી ના ચુઁટાયા હોય પણ લોક્સેવા તે ધર્મ સમજીને આખી જીદગી પસાર કરનાર અનેક સારા માણસોને પણ ગાર્ડ ઓફ ઓનર મળવુઁ જોઇએ.

79 વર્ષની વયે વસઁતભાઇએ ચિર વિદાય લીધી અને ભાવી પેઢી ભાગ્યે માની શકે કે 1967 થી 1971 દરમિયાન તે વિધાનસભામાઁ હતા. ગાઁધીજી અને સર્વોદય વિચારધારાને વળેલા વસઁતભાઇ પરીખને મળવાનુ સોભાગ્ય મને તેમના મરણના થોડા દિવસ પહેલા થયેલુ. મારા કાકાજી ભગવાનદાસ પટેલ સાથે તેઓ અમારે ઘરે આવ્યા હતા અને કાકા ની સાથે વડનગર જવાના હતા. ચા-પાણી કર્યા બાદ, મેઁ તેનને મારુ પુસ્તક ‘ગાર્ડિયન ઓફ એંજલ્સ” બતાવ્યુઁ અને બધી વાત કરી. શાઁત ચિત્તે સાઁભરી તેમણે મને ગુજરાતીમાઁ બહાર પાડાવાની સલાહ આપી. અને તેમના ગયા બાદ મારા દાદા ગોપાલભાઇએ વસઁતભાઇનો વિસ્તારથી પરિચય આપ્યો. ભગવાનદાસકાકા ની લોક્સેવાની મને ખબર હતી પણ વસઁતભાઇની વાતો સાઁભરી મને લાગ્યુઁ કે આપણે તેમની પાસેથી વધુ નહી તો થોડુઁ પ્રોત્સાહન લેવુ જોઇએ. માત્ર રૂ.5400 લોકફાળામાઁ અપક્ષની ચુટણી લડી, પોતાનો ધારાસભ્યનો પગાર જે રૂ.350 હતો, તે પણ તેમણે લોકવિકાસમા વાપર્યુઁ. બસ ભાડા સુધીના ખર્ચનુ ઓડિટ કરાવ્યુ. ગુજરાત અને બિહારમાઁ આઁખોના દર્દીયોનાઁ મફત ઓપરેશન કરાવ્યા જેનો આઁકડો માઁડવો મુશ્કેલ છે. તેમના ચાહકો માનતાકે વિધાનસભા કરતા પ્રજાને તેમની વધુ જરૂર હતી. જેમના હૈયામાઁ જનતા ની સઁવેદના જીવનભર ધબકતી હતી તેવા ગુજરાતના સઁનિસ્ઠ લોકસેવક એવા વસઁતભાઇ ના મરણથી ગુજરાતે એક આદર્શ સમાજસેવક ગુમાવી દીધા છે. શ્રી નરેન્દ્ર મોદી સતત ત્રણ દિવસ હોસ્પિટલ-સિવિલમા, તેમની સ્મશાન યાત્રામાઁ અને વડનગર શોકસભામાઁ હાજરી આપી ઝાઁખી કરાવી કે વસઁતભાઇ નુ કેટલુ પ્રદાન હતુ ગુજરાતની સેવામા. ડો. વસઁતભાઇ 2001 કચ્છ ભૂકઁપ વખતે પોતાના સર્વ કામ છોડીને પોતાની ટીમ સાથે તાત્કાલીક પહોઁચી જતા અને તે આગવા કામ સદા કચ્છ ના અને ગુજરાતના લોકોને યાદ રહેશે. તેમણે કેટ્લાક ગામ દત્તક લીધા અને નવનિર્માણ સાથે નોઁધપાત્ર કામગીરી બજાવી. સુનામી વાવાઝોડામાઁ પણ તેમણે ઉલ્લેખનીયા ફાળો આપ્યો. ડો. વસઁત પરીખે, સામાજિક, રાજકિય, આર્થિક તેમજ કેળવણી ક્ષેત્રે અનેક પ્રકારની કામગીરી કરી છે.

વસઁતભાઇનો જન્મ મુળ ઉત્તર પ્રદેશમા અલિગઢ માઁ વસઁતપઁચમીના દિવસે થયો હતો. નાનપણમાઁ માતા-પિતા ગુમાવનાર વસઁતભાઇને પાલક માતા-પિતાએ નબળી પરિશ્થિતિમાઁ પણ અરોગ્યનુ શિક્ષણ આપવામાઁ ખુબ મહેનત કરેલી. વસઁતભાઇનુ બાળપણ ગરીબીમાઁ વિગ્યુ અને મઁબઇમાઁ ફેરીયા તરીકે ફળો વેચીને પોતે ઘરમાઁ મદદ કરતા. ત્યારબાદ જામનગર સરકારી મેડિકલ કોલેજમાઁ અભ્યાસ કરીને સૌરાષ્ટ્ર ઉનિવર્સિટિમાઁ પ્રથમ આવ્યા હતા. પછી સરકારી નોકરીમાઁ જોડાયા હતા. આ દર્મિયાન વસઁતભાઇનો સઁપર્ક સર્વોદય કાર્યકર દ્વારકાદાસ જોષી સાથે થયો અને વસઁતભાઇ સરકારી નોકરી છોડીને વડનગર નાગરિક હોસ્પિટલમાઁ ગરીબ દર્દીઓની સેવામાઁ જોડાયા હતા.

ઉત્તર ગુજરાતના લોકો માટે વસઁતભાઇ દર્દીયો માટે ભગવાનનુઁ રૂપ ધરાવતા. તેમણે અનેક નિ:શુલ્ક નિદાન કેમ્પોનુ ગુજરાત અને બહાર અયોજન કર્યુ, હજારો લોકોની આઁખની સારવારમાઁ જીવન સમર્પિત કર્યુઁ. 1967 માઁ ગુજરાત વિધાનસભાના સભ્ય બની લોકોને આર્થિક રીતે સધર બનાવવા ખુબ મહેનત કરી તથા લોકોમાઁ ઉધોગો પ્રત્યે અભિગમ કેળવવામાઁ ઘણા બધા લઘુ ઉધોગો ઉભા કરાવ્યા હતા. ઉત્તર ગુજરાતને ધરોઇ બઁધ ની ભેટ આપનાર તરીકે વસઁતભાઇને લોકો યાદ રહેશે. તે સમયના ઇઁદિરા ગાઁધીને રૂબરૂ મળીને વસઁતભાઇએ આ યોજના કાર્યરત કરી હતી.

ખુબીની વાત એ છે કે મારુ પુસ્તક જોયા પછી પણ વસઁતભાઇએ મને અણસાર ન આપ્યોકે તેઓ ખુદ લેખક છે અને તેમના ગયા પછી મને ખબર પડીકે સાહિત્યક્ષેત્રે તેમનો મોટો ફાળો છે. ગીતા પ્રવેશ, કુંતી, છ્બી જેવા બેતાલીસ પુસ્તક નુ સર્જન કરી સમાજને એક અદભુત સાહિત્યાની ભેટ આપી છે. ગોપાલદાદાએ કહ્યુ કે ત્રણ વર્ષ પહેલા તેમની પત્નીનુઁ મરણ થતા ખુબજ એકલતા અનુભવતા હતા અને તુટી ગયા હતા. વસઁતભાઇએ પોતાના વસિયતનામા માઁ દેહ્દાનની ઇચ્છા વ્યકત કરી હતી જેથી બી.જે. મેડિકલ કોલેજ, અમદાવાદના તબીબી શિક્ષણ મેળવતા વિધ્યાર્થીઓને અભ્યાસ માટે સઁશોધન ઉપયોગી બને. જિદગી પર પોતાનો દેહનો લોકો માટે ઉપયોગી સેવામા પ્રયોગ કર્યો અને મરણ બાદ દેહદાન કર્યુ. તેમણે એક જગ્યાએ લખ્યુઁ છે, “મારા શરીરમાઁ યઁત્રની સહાયથી બનાવટી જીવન રેડશો નહિ. મારી જગ્યાને મ્રૂત્ય શય્યા ન લેખશો, એને જીવન શય્યા ગણજો. મારા શરીરને બીજા કોઇનુઁ જીવન ચેતનવઁતુ બને તે માટે ઉપયોગમાઁ લેજો.” આવા હતા વસઁતભાઇ. તેઓ દલિત અને વઁચિતોની તરફેણ કરનારા રચનાત્મક આગેવાન હતા. તેમણે બનાસકાઁથામાઁ ભીષણ દુષ્કાળની પરિસ્થિતિ જોઇ હતી અને તેના પર એક પુસ્તિકા પણ લખી છે. તેમને ખાતરી થઇ હતી કે નર્મદાના પાણી ગુજરાતમાઁ જ્યાઁ સુધી પહોઁચે ત્યાઁ સુધી પહોઁચાડવા જ રહ્યાઁ. કોઇ તેમા અવરોધ ના આવે અને આ મઁતવ્ય તેમણે મેઘા પાટકરને પણ લખી જણાવ્યુઁ હતુ.

વસઁતભાઇએ એક વખત સાબરમતી જેલમાઁ હતા ત્યારે તેમની પત્નિને પત્રો લખ્યા હતા અને પુસ્તક બહાર પાડ્યુ જેમાઁ તેમણે વ્યક્તિ અને સમાજની વેદના-સઁવેદનાઓ અદભુત પરિચય આપ્યો છે. ધારાસભ્ય હતા તે સમયનુ પુસ્તક પણ બહાર પાડ્યુ જેમાઁ નૈતિક રાજકારણના પ્રયોગપરસ્તો માટે ગીતા સમાન છે. આત્મકથા લખાવીને બહાર પાડવાનુ કામ અધુરુ છોડી વસઁતભાઇ વિદાય લીધી અને આવા રાજપુરૂષની આત્મકથાથી અનેક વઁચીત રહેશે.

નરેન્દ્રભાઇ મોદી વડનગરમાઁ જ્યારે શોકસભા વખતે હાજર હતા ત્યારે વસઁતભાઇની મુક તસ્વીર જાણે કહી રહી હતી કે રાજકારણ ની સાથે સાથે જન હિતમા સ્વને સોઁપી દેનાર ઉત્તમ પુરુષ છે. જન સેવા, તેજ અમુલ્ય સેવા અને સઁસારી છતાઁ સાધુચરિત લોકસેવક બનવુ તે આનુઁ નામ. નરેન્દ્ર મોદી માટે વસઁતભાઇ એક આદર્શ હતા.

અર્પણ ......

- ઇલક્ષી પટેલ

Watch the space

ઘણા વખત પછી અહી બ્લોગ કરવાનો તક મળયો છે. રીઝન ઇસ કે મારી પાસે ગુજરાતી ફોંટ ન હતા એસ આઇ ગોટ મી અ ન્યુ કોમ્પ્યુટર અને તે પણ તેને ફાઇનલી મ્યુસીક સ્ટુડિયો બનાવ્યુ! અનીવેઝ, હવે ફરી ગુજરાતી લખવાનુ રી-સ્ટાર્ટ કરુ છુ. સો, ઇફ યુ રીડ એંડ ફાઇંડ ગુડ તો ફાઇન પણ મારી ગુજરાતી લખવાની પ્રક્ટીસ શુરુ!

Today, I am off for a Lunch meeting with GCCI Business women's wing but will be posting soon here as I get some breathing space - so Watch this space for my gujarati writing – exploring Gujarati world on web!

- ilaxi

સમય આપણને સાથ આપે કે ના આપે

સમય આપણને સાથ આપે કે ના આપે, આપણે સમય સાથે કદમ માઁડીને ચાલવુ પડે છે. બહારના રઁગો ભલે બદલાય, આપણી અઁદરનો પ્રેમ, શોર્યનો , બલિદાનનો રઁગ ના બદલાય અને બધા રઁગોમાઁ છેવટે ચૈતન્યનો એકજ રઁગ પારખીએ.

વિશિઁગ ઓલ ફેરવેલ 2006 ... May your dreams turn true – peace be upon you with a prosperous 2007…Enjoy blogging

(જો કોઇ જોડણી ભુલ વિગેરે હોય તો માફ કરશો. )

કહે છે ભૂપતભાઇ ની કલમ....

વિચાર મંથન - ભુપતભાઇ વડોદરિયા

માનવજાતનો ઇતિહાસ સમયના પલટાતા રઁગોની એક મોટી પોથી છે. ભગવાન શ્રીક્રૂષ્ણ સમયની આ રઁગલીલા બરાબર જાણે છે અને એટલે તો તેમણે ભગવદગીતામાઁ કહ્યુઁ છે કે સુખદુખ, સફળતા-નિષ્ફળતા, લાભ-હાનિ, માનકે અપમાન એ બધી ક્ષણોમાઁ ‘સમત્વ’ ધારણ કરો.

પોતાની ધારણા પ્રમાણે જ બધુઁ બનતુઁ લાગે અને સઁજોગો એકદમ સુગમ લાગે ત્યારે માણસ કહે છે, સમય મારી સાથે છે. હુઁ ચાહુઁ એ રીતે સમયને મારો અનુકુળ સાથીદાર બનાવી શકુઁ તેમ છુઁ! કોઇ વળી કહે છે કે સમય મારી મુઠ્ઠીમાઁ છે. સમયની કોઇ પણ ક્ષણ કેવો ઘાટ આપવો તે મારી આઁગળીઓ જાણી છે! સમયની આ બધી ક્ષણો તો માત્ર ગુઁદેલી માટી છે. હુઁ ધારુઁ તેવો આકાર અને ધારુઁ તે રૂપ-રઁગ આપી શકુઁ!
અનેક શહેનશાહોએ આવો દાવો કર્યો છે. ઇતિહાસના આખા ઝરૂખામાઁ એવા અનેક પુરુષો ઉભા છે. કેટ્લાકે છાતી ઠોકીને એવો દાવો કર્યો છે. બીજા ઘણા મોઁએથી એવુઁ બોલ્યા નથી, પણ પોતાના મનમાઁ તોઅ એમજ સમજ્યા છે કે આખરે સમય છે શુઁ? સમયને તો માણસ ધારે તે ઘાટમાઁ ઘડી શકે! પણ માણસ જાતને લાઁબા અનુભવે સમજાયુઁ છે કે સમય કોઇની સાથે હોતો નથી. સૌ સમયની એઁદર અને સમયની સાથે છે. સમય કોઇની મુઠ્ઠીમાઁ નથી. આપણેસૌ સમયની મુઠ્ઠીમાઁ છીએ. સમયને જોઇ શકાતો નથી. ખરેખર સમય છે શુ?
માણસને ફતેહ ઉપર ફતેહ મળી રહી હોય, એની આસપાસ રઁગીન ફુવારા ઉડ્યા કરતા હોય, જ્યાઁ જ્યાઁ નજર કરે ત્યાઁ ત્યાઁ તેને સુખ સુખ અને સુખજ દેખાતુઁ હોય ત્યારે તે કહે છે અગર માને છેકે સમય મારી સાથે છે અને સમય મારો સાથ છોડે જ નહિઅને હુઁ સમયનો સાથ છોડવાજ ના દઉ! મેઁ મારી કુશળતાથી એને એવી રીતે બાઁધી રાખ્યો છે કે તે ક્યાઁય છ્ટકી શકે તેમ નથી. ત્યારે માણસની લાગે છે કે સમયનો આ સાચો રઁગ છે. તે રઁગ બદલવાજ નહિ દઉ. કોઇ માનતુઁ હોય કે સમય તો રઁગ બદલતો કાચીઁડો તો તેવુ માનનારા ભુલ ખાય છે! આ કાચીઁડો હોય તો હુઁ એનોય ગુરુ છેઁ. આપણે જાણીએ છીએ કે સમયની આ રઁગીન લીલા માત્ર માણસના હાથની વાત નથી. અનુભવે આપણે જોયઁ કે પુરુષ પોતાને ગમે તેટલો બળવાન સમજતો હોય, પણ આખરે સમય પોતાને બળવાન પુરવાર કર્યા વગર રહેતો નથી.

માનવજાતનો ઇતિહાસ સમયના સતત પલટાતા રઁગોની એક મોટી પોથી છે. ભગવાન શ્રીક્રુષ્ણ સમયની આ રઁગલીલા બરાબર જાણે છે અને એટલે તો તેમણે ભગવદગીતામાઁ કહ્યુઁછે કે સુખ દુખ, સફળતા- નિષ્ફળતા, લાભ-હાનિ, માન કે અપમાન એ બધી ક્ષણોમાઁ ‘સમત્વ’ ધારણ કરો. આ બધીજ ક્ષણોને માણસના સઁજોગ અને મિજાજ પ્રમાણે રઁગ મળે છે. પણ માણસનો કોઇ સાચો રઁગ હોય તોતે પોતાની એઁદર હોઇ શકે છે. તે બહાર જે રઁગ જુએ છે તે તો સમયનો રઁગ છે. તેને કોઇ પકડી રાખી શક્યુઁ નથી. ભગવાને તો કહ્યુઁ છે કે હુઁજ કાળ છુઁ. એટલે સમયના પલટાતા રઁગોમાઁ એનીજ લીલાના દર્શન કરવા એજ એક માર્ગ છે. માણસ સમયને બદલે છે કે સમય માણસને બદલે છે તે સવાલનો કોઇ સ્પ્ષ્ટ સઁતોષકારક જવાબ આપી શક્યુઁ નથી. બુધ, મહાવીર, ઇસુખ્રિસ્ત, મહઁમદ પયગઁબરસાહેબ, એ બધા સમયનાઁ સઁતાનો કે સમયના વિધાતાઓ? લેનિન, સ્તાલીન, હિટ્લર, નેપોલિયન, લિઁકન અને ચર્ચિલ - આ બધા સમયનાઁ ફરજઁદો કે યુગવિધાતાઓ? મહાત્મા ગાઁધી અને મહઁમદઅલી ઝીણા કાળના વહેતા પ્રવહ પર એક મોટા મોજા ઉપર બેઠેલા માણસોકે એ મોજાના સર્જકો? આનો જવાબ આપણે જાણતા નથી. તેનો નિર્ણય પણ મુશ્કેલ છે. જિઁદગીની ક્ષણોના પલટાતા રઁગોથી વિચલિત થયા વિના તેને પરમાત્માની એક અકળ પણ માણી શકાય તેવી લીલા સમજીને જીવીએ.
બહારના રઁગો ભલે બદલાય, આપણી અઁદરનો પ્રેમનો, શૌર્યનો, બલિદાનનો રઁગ ના બદલાય અને એ બધાજ રઁગોમાઁ છેવટે ચૈતન્યનો એક જ રઁગ પારખીએ! સમય આપણને સાથ આપે કે ના આપે, આપણે સમયને સાથ આપવો, એની સાથે રહેવુ, એની સાથે ચાલવુઁ ને સાથે ચાલતાઁજ તે આપણને અનુકુળ બને તે માટેનો પુરુષાર્થ પણ કરતાઁ રહેવુ.

વિચાર મંથન :જિઁદગી એક એવી રમત

વિચાર મંથન - ભુપતભાઇ વડોદરિયા

જિઁદગી એક એવી રમત છે કે તેમાઁ અમ્પાયર અદશ્ય છે. તમે અમ્પાયરની તટોપી આ કે તે વ્યક્તિના માથા પર પહેરાવીને તેની સામે લડો છો, પણ તમે ભૂલી જાઓ છો કે છેવટે આ રમતમાઁ સૌથી મહત્વની વ્યક્તિ કોઇ અમ્પાયર નથી. એક ખેલાડીની હેસિયતથી તમે જ સૌથી મહત્વની વ્યક્તિ છો. ત્રણ વર્ષ પહેલાઁ મને એક માણસે ફરિયાદ કરી હતી કે અમુક મોટા શહેરની ઇસ્પિતાલમાઁ તે શસ્ત્રક્રિયા માટે દાખલ થયો હતો. ત્યાઁ તેની સારવાર બરાબર થઇ નહી. શસ્ત્રક્રિયામાઁ પણ કઁઇક ગરબડ હતી અને પરિણામે તેને ભારે અન્યાય થયો છે. આ ભાઇની માગણી એવી હતી કે ઇસ્પિતાલમાઁ જેમણે પોતાની શસ્ત્રક્રિયા કરેલી, તેમની સામે પગલાઁ લેવાઁ જોઇએ અને તેમને શિક્ષા થવી જોઇએ.

એક બીજા માણસ પણ આવીજ રીતે પોતાના દફતરમાઁ બેઠા બેઠા આવીજ ફરિયાદ પઁપાળ્યા કરે છે. તેની ફરિયાદ એ છે કે અમુક વર્ષ પહેલાઁ તેને નોકરીમાઁ અન્યાય થયો છે. જ્યારે અન્યાય થયેલો ત્યારે તે નજીવો લાગેલો, પણ હવે અત્યારે એમ લાગે છે કે તેના નોકરીના લાઁબા ગાળાનાઁ હિતોને ઘણુઁ મોટુઁ નુકશાન થયેલુ છે. હવે વર્ષો પહેલાઁના અન્યાયની જડ કોણ નાબુદ કરે! આ ભાઇનો ઘણો સમય જાતજાતનાઁ અરજી અહેવાલ ઘડવામાઁ અને લાગતા વળગતા પાસે મૌખિક રજુઆત કરવામાઁ વીતે છે. આ માણસની કોઇ એવો પ્રશ્ન પૂછે શકે કે એ જુની વાત હવે બાજુએ મૂકીને તેઓ આગળ વધવા માટે નવી સજ્જ્તા પ્રાપ્ત કરવા માટે કશુઁ કેમ કરતા નથી? વાત જૂની છે. બની ત્યારે નજીવી લાગી હતી અને હવે એ જૂની વાતનો ધજાગરો બાઁધવાની આ મિથ્યા કોશિશ શા માટે? જે વસ્તુ થઇ ગઇ તેનો અવો અફસોસ શા માટે? જે બની ગયુઁ છે અને હવે મિથ્યા થઇ શકે તેમ નથી તેને પકડી રાખવામાઁ શો લાભ?

એક ત્રીજો માણસ છે. તે વળી પોતાના બાળકને શાળાના સઁચાલકોના હાથે થયેલા અન્યાયની વાત કરીને પોતાની સમયશક્તિ વેડફે છે અને બાળકને આગળ વધતાઁ જાણે કે રોકો છે! આવી અગર બીજા પ્રકારની ફરિયાદ આગળ કરીને કેટલાક માણસો ભૂતકાળની કોઇક કોટડીમાઁ પુરાઇને લડ્યા કરે છે કે રડ્યા કરે છે અને એટલુઁ સમજતા નથી કે તેઓ સૌથી વધુ અન્યાય પોતાની જાતની જ કરી રહ્યા છે. ભૂતકાળના એક શઁકાસ્પદ અને વિવાદસ્પદ ટુકડાને પકડી રાખીને તેઓ પોતાની આઁખ સામેજ વર્તમાનની પસાર થતો જોઇ રહ્યા છે. આજે જે કરવાનુઁ છે તે કરતા નથી અને ગઇ કાલે જે બન્યુઁ હતુઁ તે નહોતુઁ બનવુઁ જોઇતુઁ, તેવી ફરિયાદમાઁ બળાપો કાઢી રહ્યા છે. આમાઁ સમજવા જેવી સાદી અને સીધી વાત એ છે કે દલીલ ખાતર માની લઇએ કે ભૂતકાળમાઁ તમને કોઇકે ખરેખર અન્યાય કર્યો હતો. જેણે ભૂતકાળમાઁ અન્યાય કર્યો હતો તે આજે તેમને ન્યાય આપવાની સ્થિતિમાઁ કે શક્તિમાઁ પણ નહી હોય. ભૂતકાળમાઁ તમને કોઇકે અન્યાય કર્યો હતો તે હકીકતને આગળ કરીને આજે તમારી જાતને શુઁ કામ અન્યાય કરો છો? બીજાઓ તમને અન્યાય કરે ત્યારે તમે તેની સામે ફરિયાદ કરો છો પણ તમે તમારી જાતની જ્યારે અન્યાય કરી રહ્યા હો એવો ઘાટ થાય છે ત્યારે તમે તમારી જાતની શા માટે ઢઁઢોળતા નથી?

જિઁદગી એવી એક રમત છે કે તેમાઁ અમ્પાયર અદ્શ્ય છે. તમે અમ્પાયરની ટોપી આ કે તે વ્યક્તિના માથા પર પહેરાવીને તેની સામે લડો છો, પણ તમે ભૂલી જાઓ છો કે છેવટે આ રમતમાઁ સૌથી મહત્વની વ્યક્તિ કોઇ અમ્પાયર નથી. એક ખેલાડીની હેસિયાતથી તમેજ સૌથી મહત્વની વ્યક્તિ છો. દ્ષ્ટ કે અદ્ષ્ટ અમ્પાયરના ચુકાદા સામે તકરારના મુદાઓ ઉભા કર્યા કરતાઁ પોતાની રમતની કથા સુધારવાનુઁ જ વધુ લાભકારક છે. આ એક બાબત છે જે તમારજ હાથમાઁ છે. માણસ વધુ કઁઇ નહી તોઅ પુરી નમ્રતાથી અને છતાઁ પુરી ખુમારીથી કહી શકે છે કે મારી દુકાનમાઁ દુખના માલનો જે ભરવો થૈ ગયો છે તેના ઉત્પાદકો ગમે તે હો, હુઁ તેનો માલિક છુઁ અને મારી દુકાનના માલની ‘અસલિયત’ ની હુઁ ખાતરી આપવા માગુઁ છુ.

ખુશ ખબર

ભુપતભાઇના ચાહકો માટે ખુશ ખબર:

ભાઇની બે નવી ચોપડી નવભારત સાહિત્ય મઁદીર તરફથી બહાર પડી છે. તમારી કોપી બુક કરો. નવભારતની સાઇટપર ઉપલબ્ધ છે. જો કોપી નો કોઇ પ્રોબ્લેમ થાય તો મને મેલ કરશો.

1. પઁચામ્રૂત અઁજલી
2. દિલબર દિલ

આભાર.

- ઇલાક્ષી

વેલકમ હોમ

આદિલ મનસુરીએ લખ્યુઁ છે કે “વતનની ધૂળથી માથુઁ ભરી લો “આદિલ”, સારુ છે કે દિવાળી આવે છે ને વતન જવાનો મોકો રચી આપે છે “ વતન છોડ્વુ તે આજની ફેશન બની ચુક્યુ છે. વતનથી દુર રહેનારા અસઁખ્ય છે અને તેમની વાત પણ નિરાળી હોય છે! દિવાળી આવે અને નવેમ્બર મહિનો એટલે એન. આર. આઇ નો જાણે રાફડો ફાટ્યો! વતનમાઁ જવાની લાગણી વિશિષ્ટ હોય છે. સલામતી, પોતાપણુઁ, હુઁફ વતનમાઁ નજરે પડે છે. અનેક સગવડ કે અસગવડ વેઠીને દેશ યાદ કરીને પોતના વતન પ્રેમ તેમને દેશ તરફ પ્રેરે છે. ઘણાઁ તો દેશ આવીને વિદેશના ગુણગાન ગાવામાઁ(“અમારે અમેરિકામાઁ તો.....”) અડધો સમય વેડફી નાઁખે છે. તો કોઇ વળી તેમને પડ્તી તકલીફની વાત કરે છે કે પછી હોટલની ઉજાણી કરવામાઁ પડી જાય છે અને કહે છે કે “મને સમય નથી અને હુઁ ફ્ક્ત વીસ દિવસ માટે આવ્યો છુઁ” અને તેમ કહી તેવી એટીટ્યુડ રાખે છે કે લોકો તેમને મળવા જાય કારણકે તે એન.આર.આઇ. વી.આઇ.પી છે!

મને એક પ્રશ્ન સદા સતાવે છે કે “જાણીને કુવામાઁ પડવા શુઁ કરવા લોકો જાય છે? પૈસા માટે! કે પછી સગા ત્યાઁ છે માટે! આપણા દેશની એકજ કમી છે કે અહિ પૈસા ડોલરના તોલે નથી મળતા પણ તેના બીજા પાસા ઘણાઁ સારા છે. અમુક એન.આર.આઇ. જ્યારે દેશ પ્રેમ બતાવે છે ત્યારે મને થાય છે કે શુઁ કરવા તો પછી પરદેશ જાવ છો. બે વાત તો ના બને ને? ભાવુક બની લાગણીથી ખેઁચાવુ અને પછી દેશના બદલે વિદેશના ગુણગાના ગાવાના હોય તો મારા હિસાબે તે દઁભી છે.

વ્હોટ એવર, કોમેંટસ આર વેલ્કમ કારણ આ એક ડીબેટ ટોપીક છે અને તેમાઁથી સચ્ચાઇનો ખયાલ આવે છે. કોઇનુ દિલ દુખે તો ભુલચુક માફ! આ તો એક બ્લોગ થૌટ છે...બાકી જો લોકો વિદેશ ના જાય તો ભારતમાઁ લોકોની સઁખ્યા ખુબજ વધી જાય! અને પાછુ નરેન્દ્ર મોદી પ્રગતીના પઁથે જતા અટકી જાય તેના કરતા સારુ છે કે નરેન્દ્ર ભાઇની સરકાર કામ કરે અને જ્યારે વિદેશી આવે ત્યારે કહે “અમારુ ગુજરાત...”

બીલેટીડ હેપી ન્યુ યર ટુ ઓલ ........વેલકમ હોમ એંડ મીટ મી ...

- ઇલાક્ષી

આજની ઘડી રળિયામણી!

ખુબ સુઁદર કહ્યુઁ ભાઇએ - આજની ઘડી રળિયામણી! આપણી પાસે તો આજની ઘડી સુધારવાની એક તક છે. અને આ તક મે ઝડપી લીધી છે. સફળતા ની ખબર નથી પણ સો ટકા ભાઇના લેખ તો અહિ મુકી શકુઁ તેટલુ ગુજરાતી લખી શકુઁ છુ. ઉનિકોડને આભારી......
કાલની કોને ખબર છે ! લાઇફ ક્યાઁ ડ્રિફ્ટ થાય એ તો ભગવાનજ જાણે. આઇ એમ એન એક્સપ્લોરર ઓન ધ વેબ.

બીજી એક વાત. મને યાદ છે હુઁ ભાઇને ઘરે મળી ત્યારે વાત વાતમાઁથી તેમને મે કોઇ ટોપીક પર લખવાની વાત કરી. ભાઇએ તરતજ મને તક આપી અને મને કીડ્સ પેજ સમભાવમાઁ સ્વતઁત્ર રીતે કરવા આપી દીધુ! તે પણ, પહેલા પુર્તિ પાનુ અને પછીથી તે ઓપ-એડ જે ઓપોસીટ એડીટર પેજ કહેવાય તે - આમ મે ઇગલીશ અને ગુજરાતી મા ‘ફિસોલ્સ’ છ વર્ષ બહાર પાડ્યુઁ શરુમાઁ તો ખુબજ તકલીફ પડતી કારણ કે મને ગુજરાતી લખતા ન આવડે અને પછી રજનીભાઇ વ્યાસ મને મદદ કરતા (તે મારુ પેજ સઁભારતા) . આખરે થોડો સમય આ કરીને હુઁ થાકી કે મને નહિ ફાવે ગુજરાતી લખતા , સો ભાઇએ મને કહ્યુઁ “કોઇ ચિઁતા નહિ. તમે ફ્ક્ત અઁગ્રેજી માઁ લખો અને મેઁ છ વર્ષ ‘Freesouls’ કર્યુઁ જે મે સમભાવની ઓનલાઇન સાઇટનુ સુકાન સઁભારતા પ્રિંટ માઁ બઁધ કર્યુઁ. પરઁતુ, તેજ ‘Freesouls’ , today is ‘Kidsfreesouls’ with a very big site single handedly managed by me and also stands # 1 in Google Search and Yahoo. Moreover, the topics covered in Kidsfreesouls are also used by Parents, Teachers and kids online; even educationists use this site for classroom lessons. That’s what Bhupatbhai’s message is seen through ……success comes with Opportunity and Hard work!

- ઇલાક્ષી

વિચાર મંથન - ભુપતભાઇ વડોદરિયા

બુદ્વિ અને શક્તિ છતા કેટલાક માણસો તેમના ધ્યેયમા નિષ્ફ્ળ જાય છે. સફળતાને સૌ પુજે છે. માણસને સફળતા ના મળે તો સઁબઁધકર્તા વ્યક્તિનો દોષ કાઢવામા આવે છે.

કેટલાક માણસો પોતે જીવનમાઁ સફળ થયા હોય કે ન થયા હોય પણ બીજી કોઇ વ્યક્તિ માટે એવો ચુકાદો આપી દેશે કે એ માણસ કોઇ પણ કામમાઁ સફળ થાય એવુઁ હુઁ માનતો નથી. ઘણા બાધા માણસો માટે આ પ્રકારના અભિપ્રાયો આપવામાઁ આવે છે. આવો અભિપ્રાયો આપનાર ભુલી જાય છે કે કોઇ પણ માણસમાઁ શક્તિ હોય, ધગશ હોય પણ તક ના મળે ત્યાઁ સુધી તો એ પોતાની શક્તિ કે આવડત બાતાવી શકે નહિ. આપણે જાણીએ છીએ કે કેટલાક માણસો માત્ર તકના આભાવે નિષફળ જાય છે. એટલે કોઇક એવુઁ કહે છે કે તક મળવી કે તક ઉભી કરવી એમાઁ શુઁ ભેદ છે એ કહેવાનુઁ મુશકેલ છે. આપણામાઁ કહેવત છે કે ફાવ્યુઁ વખણાય. એવા અનેક કિસ્સા આપણે જોઇએ છીએ કે જેમાઁ માણસ સફળ થઇ જાય છે અને એ પોતે પણ કહી નહિ શકે કે તક આચાનક ઉભી થઇ કે પછે તેણે તક્ને ઓળખવાની કોશીશ કરી.

બુદ્ધિ અને શક્તિ છતાઁ કેટલાક માણસો તેમના ધ્યેયમાઁ નિષ્ફળ જાય છે. સફળતાને સૌ પુજે છે. પણ માણસને સફળતા ના મળે તો સઁબઁધકર્તા વ્યક્તિનો દોષ કાઢવામાઁ આવે છે. એ વાત ખરી છે કે માણસને તક ઓળખતાઁ આવડવુઁ જોઇએ. પણ માણસનો અનુભવ છે કે કોઇ માણસ સફળ થાય એટલે આપણે કહીએ છીએ કે એણે તક ઝડપી લીધી. આપણે તકની વાત કરીએ છીએ પણ કોઇ માણસ સફળ થાય ત્યારે તેનામાઁ તક ઓળખવાની આવડત આપ્ણે જોઇએ છીએ અને જો નિષ્ફ્ળ જાય કે ખરેખર કોઇ તક ન હતી, પણ તક સમજીને એમાઁ ઝઁપલાવ્યુઁ એટલે સઁપુર્ણ નિષ્ફ્ળતા મળી. કોઇ કોઇ વાર આપણે જેને તક કકીએ છીએ એ વાસ્તવમાઁ ભાગ્યનો ઇશારો નહિ હોય? ભગ્યનો ઇશારો એટલા માટે કે ભાગ્ય મહેરબાન હોય અને કોઇ કામ બની જાય તો આપણે માણસને યશ આપીએ છીએકે એણે તક પારખી અને ઝડપી. બીજી બાજુ માણસ તક ઝડપે પણ નિષ્ફળ જાય તો આપણે ભાગ્યને દોષ દેવાને બદલે તેને દોષ દઇએ છીએ.
એક એવુઁ જાનીતુઁ સુભાશિત છે કે, “સર્વત્ર ફલતિ ભાગ્યમ, ન ચ વિધા, ન ચ પૌરુષમ” માણસ એક તક ઝદપી લે અને સફળ થાય તો એ એનુ સારુઁ નસીબ અને નિસ્ફળ જાય તો આપણે ભાગ્યને બદલે માણસને દોષ દઇએ છીએ. નિષ્ફળતામળે તો માણસો કહે છે કે એનામાઁ ત્રેવડ ન હતી. એ વખતે આપણે ભાગ્યની કે તકની વાત નથી કરતા. એક વાત સ્વીકારવી પડે કે આપણે જેને સફળતા કે નિષ્ફળતા કહીએ છીએ તે હકીકતે ભર્યુઁ નારિયેર હોય છે. તેમાઁ અમ્રુત જેવુઁ મીઠુઁ પાણી પણ હોઇ શકે અને થુઁકી નાખવાનુઁ મન થાય એવુઁ ખારુઁ પાણી પણ હોઇ શકે. એટલે માણસનાજીવનમાઁ સમયની દરેક ઘડી એક ભર્યુ નાળિયેર છે, તેમાઁથી અમ્રુત જેવુઁ મીઠુઁ પાણી પણ નીકળી શકે અને ખારુઁ દવ ખોરુઁ પાણી પણ નીકળી શકે. કોઇને અગાઉથી એવી ખબર પડતીજ નથી કે પાણી મીઠુઁ હશે કે ખારુઁ હશે. આ જ વાત માણસની કોશિશ લાગુ પડે છે. માણસ કોશિશ કરે ત્યારે એવીઆશા રાખે છે કે તેને ધાર્યુઁ પરિણામ મળે પણ આ બાબતમાઁ માણસની આશા કે ધારણા સાચાઁ કે ખોટાઁ પણ પડે.
આમ તો માણસની જિઁદગી એ પણ એક મોટા નાળિયેર જેવી જ નથી? અઁદર શુઁ છે? એનો અઁદાજ કોઇને આવી શકતો નથી. એ તો જ્યારે તમે નળિયે ફોડો ત્યારે જ અઁદર મીઠુઁ કે ખારુઁ જે હોય તે જાહેર થાય છે. આપણે જાણીએ છીએ કે માણસ આવતી કાલને જાણવા માટે જ્યોતિષી પાસે કે સાધુ-સઁત પાસે જાય છે પણ પોતાનેપાસેથી આપણે આપણા વિશેની આગાહી જાણવા માગતા હોઇએ તેને પોતાને પોતાની આવતી કાલની ખબર નથી, કેમ કે માણસનુઁ પ્રારબ્ધ કે ભાગ્ય હઁમેશાઁ ગઢ જ રહ્યુઁ હોય છે અને છતાઁ માણસને પોતાની આવતી કાલ, સફળતા કે નિષ્ફળતા, સુખ અગર દુ:ખ, સારુઁ અરોગ્ય કે માઁદગી એ બધાઁ વિશે જાણવાની તીવ્ર જિજ્ઞાસા રહે છે. પણ આપણે જાણીએ છીએ કે જેમનો રાજ્યાભિષેક થવાનો હતો એ ભગવાન રામ પણ કદાચ જાણતા નહિ હોય, એટલે જ તો ઋષિઓ કહે છે કે ન જણ્યુઁ જાનકી નાથે કે સવારે શુઁ થવાનુઁ છે! એટલે આવતી કાલની કોઇની કોઇની ખબર નથી હોતી અને એથીજ આપણે કહીએ છીએ કે આજની ઘડી રળિયામણી! આપણી પાસે તો આજની ઘડી સુધારવાની એક તક છે.

‘ઉતાવળ’

I would appreciate comments on this article of Bhupatbhai. In this new waves of next generation leaping into tech age, it's speed that all matters. However, it is said, Slow and steady wins the race. It sure is a debate topic! - ilaxi

‘ઉતાવળ’

આજના યુગનો કોઇ સૌથી મોટો અભિશાપ હોય તો તે છે ‘ઉતાવળ’. અત્યારે તમામ ચીજોમા’ઇંન્સ્ટન્ટ’ ની બોલબાલા છે. ખાવામા પણ ‘ફાસ્ટ ફુડ’! આપણે એક સપ્તાહમા અંગ્રેજી ભાષાનુ પ્રભુત્વ મેળવવુ છે, ગણિતના માસ્ટર થઇ જવુ છે. પળવારમા ‘ટેમ્પરેચર’ ડાઉન કરે તેવી ગોળીઓ જોઇએ. બધુ ફટાફટ પતાવવાનુ! આપણને જરાય ઢીલ ના ગમે! આ રીતે માણસ સમય મેળવે છે. પછી તે ગમે તે માર્ગે ઉડાઉપણે ખર્ચે છે. ઝડપથી અને ઝાઝુ કામ કરવામાખોટુ નથી. પણ દળીદળીને ઢાંકણીમાની જેમ હાથ ઉપરના કામો ઝડપથી આટોપી લઇને સમયની ખોટી બચત કરીને, પછી વેડફી નાખવાનુ ખોટુ છે. આમા તો એક સમયચોરી છે અને ખાસ તો કાળપુરુષની બેઅદબી છે. ટુકા રસ્તા કઢવાના પ્રયાસોમાથી આપણા જીવનમા પારાવાર કુત્રિમતા જન્મી છે. ધીરજના ફળ મીઠા છે તેમ કેહનારા બેવકુફ નહોતા. તેમા કાળપુરુષની અદબ હતી. આપણાથી મોટી શકતિના, આપણાથી જુદી શક્તિઓના પ્રભાવનો સ્વિકાર હતો. કેટલાક ક્યારેક ઉતાવળમા ફાવી જતા હશે, પણ મોટે ભાગે શાંતિ અને ધીરજથી ફાવતા હોય છે.

ઉતાવળે જીવીને પછી નિરાંતે મરવાનુજ છે. આ પરમ વાસ્વિકતા છે. જીવનના વર્ષોમા ખુબ ખુબ ઉતાવળ ભરીને બાકીના બધા વર્ષો ખાલીખમ બનાવી દેવાથી શુ? વરસને દિવસે જેવુ કરી નાખીને તમામ આયુષ્ય જ તમે કાપી નાખો છો. જિઁદગીમાઁ ઝડપ ભરીને તમે તેની મીઠાશને ખતમ કર્યા કરો છો તેથી શુ? ઉતાવળ ગુણાકાર જેવી લાગતી હશે, કુદરતના ક્રમમા તમે તેનો વિચાર કરશો તોતે બાદબાકી જેવી લાગશે, કુદરતના ક્રમમાઁ તમે તેનો વિચાર કરશો તો તે બાદબાકી જેવી લાગશે.

નવલકથા માટે નોબેલ ઇનામ મેળવનાર ફ્રેન્ચ નવલકથાકાર આન્દ્ર જીદને કોઇકે પુછ્યુ: “તમારા જીવનની પરમ આનઁદની ક્ષણ કઇ?” જીદે કહ્યુ : “સહારાના રણમા એક વાર મળેલો ઠઁડા પાણીનો ચઁબુ!” પ્રખર સહારાની તરસ વિના ઠઁડા પાણીનુઁ અમૃત ક્યાઁથી પારખી શકાય? મીઢાશતો આપણે ઝઁખીએ છીએ, પણ મીઠાશને મીઠાશ બનાવવાના તત્વો આપણે કાઢી નાખવાઁ છે. વિરહ વિના મિલનની મીઠાશ શી? ભુખ વિના ભોજનની મીઠાશ શી? થાક વિના આરામની મીઠાશ શી?

જલ્દી જલ્દી જીવી નાખવુઁ છે, પણ જલ્દી મરી જવુ નથી. પરસ્પર વિરોધી એવા આ પરિણામ માટે આપણે બધી કોશિશ કરીએ છીએ. જિઁદગીના ભમરડાને કોઇકે જાળ ચઢાવેલી છે. તેની ગતિએ તેને ઘુમવા દો. તેમાઁ ક્રુત્રિમ ગતિ ભરવાની કડાકુટ છોડો. ઘુમતો ભમરડો અભિમાન કરે કે હુઁજ ઘુમુઁ છુ. ધારુ તો
ઝડપથી ઘુમી શકુઁ છુ, તેના જેવુજ મિથ્યાભિમાન માણસનુ છે. માણસ ઘુમતોજ દેખાય છે અને છતાઁ આખી બાજી તેના હાથનીજ નથી! માણસ દોડે છે અને એક રાક્ષશીટ્રક ક્ષણવારમા તેને માઁસનો રોટલો કરી નાઁખે છે. ક્યાઁ ગઇ ભાઇ તારી ગતિ, તારી ઉતાવળ? તારુ ઘડિયાળ ક્યાઁ છે? માણસ સલામત ખઁડ્માઁ ડનલોપીલોના ગાદલામા સુતો છે અને ઓચિઁતુ હ્રદય બઁધ પડી જાય છે. દોડતા હોઇએ કે સુતા હોઇએ, આપણી ગતિને કોણ કાપી નાઁખે છે? સઁગ્રામના લડ્વૈયાઓનેય અદ્શ્ય રક્ષણની જરુર પડે છે અન્દ પલઁગમાઁ પોઢેલાને પણ! બધી ગતિ ને સલામતી આપણા હાથમા છે તેવુઁ માનવાની ભુલ ન કરો. જીદગી જીવવા માટે છે. તેને બરાબર જીવો. માણીને જીવો. વર્ષોની ફુટ્પટ્ટીથી તેની મીઠાશનુઁ માપ નથી નીકળવાનુઁ. સાડા પાઁચ વારનુઁ જિઁદગીનુઁ પાનેતર છે. દોઢ્ડાહ્યા વાણોતરની જેમ સત્તર વાર માપવાની ઝડપ કરશો તો તેથી લઁબાઇ વધવાની નથી. આઁસુની બાદબાકી અને સ્મિતના ગુણાકાર માટે આઁકડાની ઘાલમેલ છોડી દો. સુરજ સમયસર ઉગે છે અને સમયસર આથમે છે. પણ વચ્ચે ક્યાઁય ખોટી ઝડપ કરતો નથી. રાતે જાગીને દિવસે ઉઁઘવા કરતાઁ દિવસે જાગીને રાતે ઉઁઘવાનુજ ઠીક છે. આમ તો વાત એની એજ લાગે છે. પણ એની એજ વાત છે તો આમ ઉલટાવી શા માટે? રાતની ઉઁઘને અને દિવસની જાગ્રુતિને તેની પોતાની મીઢાશ છે. એ મીઢાશ જેવી છે તેવી માણવામાઁ શો વાઁધો છે? સાદા દાખલાને ઉતાવળથી અઘરો બનાવવાની ચેષ્ટા છોડી દો.

મૃત્યુ પછી ની ગતી ની ચીંતા શા માટે?

મૃત્યુ પછી ની ગતી ની ચીંતા શા માટે?
- By Bhupatbhai Vadodaria

ભુપતભાઇના મને ગમતા અને હદયને સ્પર્શી જતા લેખ હવેથી હુ અહિ પ્રગટ કરીશ. બાકીની તેમની કોલમ સમભાવ, સદેશ મા સાઇટ પર નિરંતર વાંચી શકો છો. ઘણા વાચકો ની વીશ હોવાથી ઉનિકોડમા લેખ મુકાશે જેથી ફોંટ ડાઉનલોડ કર્યા વગર વાંચી શકાય (WYSIWYG) .

સદેશ મા પ્રગટ થયેલ ભુપતભાઇ નો આ લેખ સર્વ માટે વિચાર કરવા જેવો છે.

મૃત્યુ પછીની ગતિ ની ચીંતા.......( શબ્દ ભુલ માફ કરશો.)

એક સબનધીએ હમન કહયુ ‘મે જે કાઇ ઝંખ્યુ અને માગ્યુ તે બધુ મરયુ છે. છ્તા કેટ્લીવાર એવુ લાગે છે કે મારા સાનુકુર્ સંજોગો ને હિસાબે જે ખુશાલીની લાગની મનમા ટ્કી રહેવી જોઇએ તે ટ્કી રહેતી નથી. મને સતત બિનસલામતી ની લાગની સતાવ્યા કરે છે. ખરેખર તો સપુર્ન સુરક્ષિતતાની લાગની થવી જોઇએ. તેને બદલે બિનસલામની લાગે છે. આનુ કારન સમજાતુ નથી. આનો ઇલાજ શુ તેની કશી ખબર નથી. મારા આ સબન્ધી પૈસેટ્કે અતિ સુખી છે. મિલકત સારી છે. ધન્ધામા સ્થિર છે. સમાજમા પ્રતિત્ત પન છે. એમને બિનસલામતીની લાગની રહ્યા કરે છે ને તેથી બેચેની પેદા થાય છે.

એક તદન ગરીબ માનસે પોતાની પાસે આવેલી થીક થીક રકમ બતાવીને કહ્ય “જ્યા જ્યા ગયો ત્યા ત્યા કોઇએ બે તો કોઇએ પાંચ રુપિયાની મદદ કરી. હુ ગરીબ છુ પન મારે રુપિયાનિ ખાસ જરુર નથી. મને સતત ભય લાગ્યા કરે છે કે કોઇક રક્ષન આપે તો સારુ! આ માનસને આ બધા પ્રશનો પુછવા છતા તે ખરેખર પોતાની ઉપર કોઇ વાસ્તવિક જોખમ હોવાનુ બતાવી શકયો નહી. આમ કોઇ જોખમ નથી ને લુટાઇ જવાનો ભય નથી, કે જેના પડ્છાયાની ચીંતા કરવી પડે. કોઇ નક્કર ભયની વાત નથી, પન મનની અન્દર બિનસલામતીની એક લાગની સતત સરવર્યા કરે છે અને તેને ચેન પડ્તુ નથી.

તાજેતરમા મશહુર લેખક ફ્રાંસ કાફકાનો પત્ર વહેવાર વાંચયો. પોતાની પ્રિયતમાને અમુક સમય માટેની વિવાહિતા ફેલિસ પર્ન પત્રો તેમા છે. કાફ્કાએ આ પ્રેમ પત્રોમા પોતાની જાતને સમ્પુર્ન ખલ્લી કરી છે. એમા કાફ્કાની બિનસલામાતી ની લાગની વારમવાર કહે છે કે, હુન દુબરામા દુબરો માનસ છુ. ફેલીસને એ ચાહે છે ખરો પન તેની સાથે લગ્ન કરવા તૈયાર થઇ શકતો નથી. કાફ્કા કહે છે કે મારા પોતના એક્લાનાજીવતર પુરતી તબિયત ચાલે તેવી છે, પન લગ્ન કરી શકુએવી તબિયત નથી. હકીકતે કાફ્કાનો પત્રવહેવાર પોકરી પોકારીને એક વાત કહે છે કે, તેને બિનસલામતીની ઉંડી લાગણી પરેશાન કર્યા કરે છે. તેને સતત દર રહ્યા કરે છે કોઇ જોખમ્ની સ્થિતિ ઉભી થાય નહિ. તે માટે મોટેભાગે તે એકાંત પસન્દ કરે છે અને શક્ય હોય તેટ્લે અંશે પોતાના નાનકડાકમરામાંજ રહે છે. છ્તા બધિયાર જગાનુ પન એક જોખમ હોય છે. એટ્લે ગમે તે મોસમમા એ બારી ખુલ્લી રાખીને સુવે છે. ખાસ ઉઘતા પણ નથી, કેમકે, ઉઘવુ એટ્લે અસહાય અને બિનસલામત બની જવુ! ઉંઘ્વુ એટ્લે પોતાનુ માથુ અજાણ્યા ખરામા મુકી દેવુ.

માણસ ભર ઉંઘ મા હોય ને કઇક આફત બહારથી કે અન્દરથી ઉતરી પડે તો? તમે ઉંઘતા હો અને કોઇ તમારી ઉપર હુમલો કરી શકે. તમે ઉંઘમા ભાન વિનાના હો અને કોઇ ઝેરી જીવજતુ કરડી શકે! બહારની જોખમ ની વાત તો ઠીક છે, માણસના શરીરની અન્દ્ર ક્યા ઓછા શત્રુ છુપાયા છે! ખુબ લાડ લડાવેલા આ હ્ર્દયનો પણ શો ભરોસો. એ પણ ક્યારેક પાંસરીની પાછર કઇક શ્વાસની ગડબડ ઉભી કરી ના શકે? ઉઘની અવસ્થામા પણ અન્દરના કોઇ કોઇ જોખમોનો ડર હોઇ શકે છે. ફ્રાંસ કાફ્ડા તો મહાન સર્જક હતો. એટ્લે તેની સાચીકે માની લીધેલી શારીરિક-માનસિક પીડા, તેની મુઝવણો, તેની ચિંતાઓને તેના જાતજાતના ડરની લાગણીઓમાથી વાર્તાઓ વણાય છે. અને આ બધી બરતરામાથી સરજનનો એક વિચિત્ર સંતોશ જન્મે છે. કોઇક સરસ વાર્તા લખ્યા પછી તે થાકેલી સ્થિતિમા પણ અસાધારણ ખુશાલીની લાગણી અનુભવે છે. પણ પેલી બિનસલામતીની લાગણીનો સમગ્ર રીતે વિચાર કરીયે ત્યારે આપણા અશ્ચર્ય વચ્ચે આપણને ખબર પડે છે કે, કેટલા બધા ચેહરાની પાછર ડરની આ લાગણી સંતાઇને બેથી હોય છે. પોતાને બિનસલામતીની લાગણી સતાવ્યા કરે છે તે કબુલ કરવાની હિમત પણ ચાલતી નથી. કોઇ પોતની બિનસલામાતીની લાગણીના ઇલાજ તરીકે એકાંત શોધે છે. તો કોઇ વરી ભીડ્મા ભય ઓછા ગણીને ગાઢ સોબતમા સંતાય છે. કદાચ ભીડ અને ભાષામા ભરી જવાનુ ઘણા બધા માણસોને ગમે છે અને તેનુ એક કારણ આ પણ હોઇ શકે છે.

બિનસલામતીની લાગણીનો વિચાર એક અગર બીજા માણસને સતાવતો રહે છે. કોઇને વરી આથિક બિનસલામાતીની લાગણી પીડા આપે છે. નોકરી પુરી થશી અની નિવ્રુત થવુ પડશે, પછી હુ શુ કરીશ? આજનુ આ જીવણધોરણ કઇ રીતે જારવી રાખીશ? કોઇને નિવ્રુતિ દુર હોય છે તોઅ બઢતીની ચિંતા થાય છે. આ પણ આથિર્ક બિનસલામતીની લાગણી છે. કોઇને ધન્ધો ભાંગી પડવાની, ધન્ધો બન્ધ થઇ જવાની, ખોટ જવાની ચિંતા રહ્યા કરે છે. કોઇને રોકાણ કરવાની પોતાની અશક્તિ સતાવે છે. આમા પણ આર્થિક બિંનસલામાતીની લાગણી બોલે છે. અમેરિકાના એક મહામાલદાર ઉધ્યોગપતિ રોક્ફોલરે કબુલ કરેલુ છે કે , નવા નવા ધન્ધાનુ વિસ્તરણ કરવાની તેની સાહસિકતાનુ મુર આર્થિક બિનસલમતી ની લાગણીમા પડેલુ હતુ. ન કરે નારાયણને ચાલુ ધન્ધો ભાંગી પડે તો? ગાય દુધ આપે છે પન કાલે વસુકી નહી જાય તેની શી ખાતરી? ચાલો એક નવી ગાય પણ વસાવી લઇએ. ધીકતા ધન્ધા હોવા છતા નવા ધન્ધાનો જન્મ થાય છે.

આર્થિક બિનસલામાતીની લાગણી જેવીજ સામાજીક બિનસલામાતીની લાગણી કેટ્લાકને પીડે છે. આબરુ જશે તો? પ્રતીત નહી સચવાય તો? કૈક બદનામી કે ફજેતી આવી પડશે તો? આવી લાગણીથી પીડાતા ગ્રુહસ્થો સતત સંતાનો પર ચાંપતી નજર રાખે છે. ક્યાંક દીકરી પ્રેમ લગ્નની ફજેતી કરીને આબરુ ઢોરી નાખે. ક્યાંક દીકરો પરનાતમા કોઇ ઉતરતી ન્યાતિકે કોમ્ની કન્યાના ગરામા પુષ્પમારા રોપીને પ્રતિત્ત્ને ધુરધાણી કરી નાખે!

કેટલાક વરી લાગણી વિષયક બિનસલામાતી સતાવે છે. પોતાની પત્ની કે પોતાનો પતિ પોતાને ચાહવાનુ બન્ધ કરી દેશે તો? મિત્રોમા ફેરવી લેશો તો? સબન્ધીઓની ઇર્ષયા કઇક કારસ્તાન ઉભુ કરશો તો? માણસને સતત સ્નેહ્ની ભુખ છે, તે ઇચ્છે છે કે થોડીક નિકટની વ્યક્તિઓના ભાવમા કઇ ફરક ના પડે. તેને પોતાની હદયની ચાહવાની શક્તિમા શંકા છે. એટલે બિજાઓના હદયની આવી શક્તિમા પણ શંકા પડે છે. આ બધાની શંકાથી તેઓ પ્રેમ અને વફાદારીના પોતાના દાવા બુલન્દ રીતે રજુ કરવાની સાથે ચોપાસ શંકાભરી નજરે જાંચ તપાસ ચલાવે છે. કોઇ વરી પોતાની તબિયતની બાબતમા બિનસલામાતીની લાગની પિડ્યા કરે છે. કેંનસરની વાત વાંચે ત્યારે તેના લક્ષણોની ખાનગી તપાસ પોતાના શરીરમા કરે છે. હદયરોગની જાણકારી મેરવે ત્ય પોતાના હૈયાની કોઇક દગાખોરીની તપાસ આદરે છે. તબિયત પરના જાતજાતના આવા આવા જોખમોની એક અસ્પષટ ભયભીતતા તેમને સતાવે છે. આ બધાજ શંકાઓનુ ગ્રાંડ ટોટ્લ પોતના આયુષયની લામ્બી ટુકી રેખાની ચિંતારુપે હાજર થાય છે. શરિર અંગે કોઇ ખાસ ફરિયાદ ના હોય ત્યારે અકસ્માતનો ભય રહે છે. ટેનોના અકસમાત, વિમાન અકસમાત, જાહેર રસ્તા પરના અકસ્માત એક વ્યક્તિગત શક્યતા બનીને તેમની પોતાની યાત્રાનુ શંકસ્પ્દ ભાથુ બની જાય છે. પોતાનો સામાનના દાગીના વારેવારે ગન્યા કરે છે. પણ પેલો મુખ્ય દાગીનો તો શંકાના ભય્નો હોય છે.

પોતનુ મ્રુત્યુ કેવી રીતે, કયા અને કયા સંજોગોમા થશે તેની ચિંતા કેટ્લાક્ને બિનસલામાતીની લાગણી આપે છે. તોઅ વરી આમાથી કેટ્લાકને પોતાના મ્રુત્યુ પછી પોતાની શી દવા થશી - માત્ર શરીરનીજ નહિ, પણ પોતાના આત્માની એની ચિંતા થાય છે. સમરસેટ મોમ કહે છે કે, માણસના ઘણા બધા ડર અને બિનસલામાતીની લાગણીઓની કલ્પના હુ કરી શકુ છુ, પણ મ્રુત્યુ પછીની ગતિની ચિંતા કરનારાઓના ડરની લાગણી હુ સમજી શકતો નથી. તમે જ્યારે નહિ હો ત્યારે કઇજ નહિ હોય. મ્રુત્યુ પછીની આવી ચિંતાને વર્તમાન ડર્ના રુપમા ચીતરવાનો શો અર્થ?

- ઇલાક્ષી પટેલ

સાહિત્ય ચોરો

સાહિત્ય ચોરો

ગુજરાતી બ્લોગ જગત ખુબ સરસ વિકાસ કરી રહયુ છે. જે પોસ્ટ દરેક કરે છે તે ખરેખર ઇંફોર્મટ્વિ હોય છે. અહિ અવેલ એમ. જે. લાય્બ્રેરી ની વાત કરુ. મે બી, ઇટ માયટ બી એંકરેજીગ ટ મેની બ્લોગર્સ. દર્ શનિવારે અહિ સાહિત્ય ચોરો યોજાય છે. તેમા કવિઓ, સાહિત્યકારો, વિધ્યાથીયો, વગેરે પોતાની સ્વર્ચીત રચ્નાઓ પેશ કરે છે. બધા હોશ્થી એટેન્ડ કરે છે અને પોતની કવિતા કે ગઝલ કે શાયરી કહે છે. મે આ સાહિત્ય ચોરો બે-ત્રન વખત અટન્ડ કરીયો છે કારનકે હુ ખુદ એક લાય્બ્રેરી નુ સંચાલન કરુ છુ. એમ. જે. મા દર શનીવાર ના કવિતાઓનો વિશય જાન કરવામા આવે છે. સો થેટ આવનાર પર્સ્ન પોતાની રચના તૈઇયાર કરીને આવી શકે.
આઇ થીંક નેટ પર બ્લોગ્સ પર ભલે કોઇ કવિ કે સાહિત્યકાર ની રચના મુકાય પન ઇફ ઓ લ એડ ઓન ક્રીયેટીવીટી , ઇટ વુડ બી નાઇસ. બ્લોગ જગત નવા ક્લાકારોને પ્લૈટ્ફોર્મ આપી પ્રોત્સાહીત કરે અને અમારા જેવા લોકો જે ગુજરાની હોવા છતા ગુજ્રરાતી લખી નથી શકતા, ધીરે ધીરે ગુજરાતી ક્શેત્રે પન કોંંટ્રીબ્યુશન આપે અને ઇગલીશ એડ્યુકેટેડ ગજરાતી ભુલી ના જાય!

મ્રુગેશ ભાઇ, એસ વી, વિવેક ભાઇ, ધવલ, હરીશ, વગેરે ના કોશિશ આર રીયલી કોમેન્ડેબલ અને આઇ વિશ ઔલ થ બેસ્ટ ટુ ગુજરાતી બલોગ્રસ .

- ઇલાક્ષી

આક્રુતિ

આક્રુતિ

થોડા સમય પહેલા મન્હર ઉધાસ નો શો અહિ થયો. ગુજરતી ગીત ગઝલ ના ચાહ્કો માટે મનહર ભાઇ એક સરસ મઝાનુ નવુ આલબમ બહાર પાડ્યુ છે. સામાન્ય રીતે આલબમ ના નામ ‘અ’ પરથીselect કરતા મનહર ભાઇએ આ આલબમનુ નામ ‘આક્તી’ રાખયુ છે.ખુબ સરસ કહે છે “કાલ વીતી ગઇ તેનો વિચાર ન કર, આવતીકાલ માટે તુ ખુદ્ ને તૈયાર કર....થૈક્સ ટુ મનહરઉધાસ કે એક સરસ આલબમ બહાર્ પાડ્યુ. તેમના ચાહ્કો માટે એક્ ખુશીની વાત છે. અને થેંક્સ ટુ ધવલ, કાર્તિક અને હરીશ ફોર encouraging me to write in gujarati.

Btw, you may refer my Help file on ‘How to Blog in Gujarati’ …Watch for help on Dynamic fonts, coming soon:-)

- ઇલાક્ષી

Shraddhanjali to Rameshbhai

ßÜõå ÕëßõÂÞí ÀìäÖë, ÃíÖëõ, ÃDáëõ, ÀëTRëëõÞí PëëWëëÞëõ ±äëÉ ±Üß ßèõåõ. ÃðÉßëÖ ±Þõ ÃðÉßëÖí PëëWëë±õ UëOJ ÉÃÖÞëõ ÖõÉVäí Öëßáëõ ÃðÜëTRëëõ Èõ.

May his soul rest in peace.
- ilaxi

Vichar Manthan:Snehni Maya

ìäÇëßÜ_×Þ

By Bhupat Vadodaria:Presented by ilaxi

±ë ç_çëß ±ëì×ýÀ áõäÍØõäÍÞù É ÀëßùÚëß Þ×í ÕHë ÜëHëç ÜëHëç äEÇõÞë VÞõè ç_Ú_ÔÞù ÀëßùÚëß Èõ, ±õËáõ Öù ÜëHëçÞõ °äÞ ±ëËáð_ ÜíÌ<_ áëÃõ Èõ. Üëhë äõÕëßí ÃHëÖßí±ù µÕß É ±ë ÚÔù ÀëßùÚëß ÇëáÖù èùÖ Öù ÜëHëç ÜëHëç äEÇõÞë ç_Ú_ÔÞí Àù³ ÜíÌëå Àõ Àù³ ÛíÞëå èùÖ Þìè Üë Hëç ÜëHëç äEÇõ VÞõèÞí ÜëÝë Þ èùÖ Öù °äÞ Àõäð_ èùÖ? ÜëHëç ÜëHëçÞí ÜëÝë Öù ÚßùÚß Èõ, ÕHë ÕåðÕ_ÂíÞí äEÇõ ÕHë ±õÀ ÜëÝë Èõ. ÉõÜHëõ ìÞßíZëHë ÀÝðý_ Èõ ±õ ½Hëõ Èõ Àõ ½õ VÞõè ±Þõ ÜëÝëÞë ç_Ú_Ô Þ èùÖ Öù °äÞÜë_ Àù³ ßçÀç èùÖ É Þìè. ÜëÝë Þ èùÖ Öù ÜëHëçùÞõ ÕùÖëÞë_ ç_ÖëÞù ±_Ãõ Àù³ ÕþÀëßÞù áÃëä èùÖ Þìè. ±ëÕHëõ ½õ³±õ Èí±õ Àõ VÞõèÞë ç_Ú_ÔùÞí çë_Àâ Øñß Øñß ÕèùîÇõ Èõ. ±ëÕHëõ Àèí±õ Èí±õ Àõ Üëßí ÜëÖë Àõ Üëßë ìÕÖë ±ÜðÀ TÝã@Ö ÕþIÝõ VÞõè×í ±õäë Ú_ÔëÝõáë èÖë Àõ Üë-ÚëÕ ÜùÉ^Ø Þ èùÝ Öù ÕHë ç_Ú_ÔùÞí Øùßí Öù ÇëSÝë É Àßõ Èõ. Àù³ ±ëÕHëÞõ ÕñÈõ Àõ ±ë ÚëâÀ çë×õ ÖÜëßõ åù ç_Ú_Ô? ±ëÕHëõ Àèí±õ Èí±õ Àõ Üëßí ÜëçíÞõ Àõ Üëßë ÀëÀëÞõ ±õÞõ ÜëËõ ÂñÚ VÞõèÛëä èÖù. ±ëÕHëõ ½õ³±õ Öù ÂÚß ÕÍõ Àõ VÞõèç_Ú_ÔÞë_ Üñâ Úèð ¬Íë_ èùÝ Èõ. ç_Ú_ÔÞí ±ë ÀÍí ±ëËáí ±Â_Í Þë èùÖ Öù ÜëHëçÜëHëç äEÇõÞë ç_Ú_ÔÜë_ ±ëÕb_ ±ØQÝ ÂõîÇëHë Þë É èùÖ.

±õÀ B²èV×Þõ Àù³±õ Õþ‘ ÀÝùý Àõ ±ë ÝðäëÞ Éõ ßíÖõ °äí ߏëù Èõ Öù ±õÞõ ÜëËõ ÖÜÞõ ±ëäð_ ±ëÀWëýHë À³ ßíÖõ èù³ åÀõ? ±ëÕHëõ ÉäëÚ Ø³±õ Èí±õ Àõ Üëßõ Öõ ìÜhë çë×õ çÃë Ûë³ Éõäù ç_Ú_Ô èÖù. ÖõÞí ÕþIÝõ Üëßí ±õÀ äHëìáìÂÖ ÉäëÚØëßí èð_ VäíÀëßð_ È\_. ÀëöË<_ìÚÀ ç_Ú_Ô Þë èùÝ Àõ Úí½ Àù³ ÕþÀëßÞí çÃë³ ÕHë Þë èùÝ Öù ÕHë ÜëHëç VäõEÈë±õ ÀõËáíÀ ÉäëÚØëßí±ù µÌëäí áõ Èõ. ±õÀ B²èV×Þõ Àù³±õ ±õäù Õþ‘ ÀÝùý Àõ ÖÜëßù çÃù ØíÀßù Ô_ÔëÜë_ Àù³ ÞðÀçëÞ äèùßõ Öù ÖÜõ ÖõÞí ÉäëÚØëßí Õëß ÕëÍäë ÞöìÖÀ ßíÖõ Ú_ÔëÝõáë Èù? ÕHë ÖÜõ Éõ ÝðäëÞ ÜëËõ ±ëäí ÉäëÚØëßí VäíÀëßí ߏëë Èù ±õ ÖÜëßí Àù³ ÞöìÖÀ ÎßÉ Þ×í. ±õÞë ìÕÖë±õ ÖÜëßõ ÜëËõ ±õäð_ ÀÝð* Þ×í Àõ ±õÞù Õðhë Éõ Ào³ ÂùË Àßõ ÖõÞí ÉäëÚØëßí ÖÜëßõ µÌëääëÞí èùÝ. ±õÀ çëÇù ìÀVçù Èõ Àõ ±õÀ ìÜhëÞë ±äçëÞ ÕÈí Úí½ ìÜhëõ ±õÞí ÚÔí É ±ëì×ýÀ ÉäëÚØëßí±ù äíÀëßí. ìÜhëÞí Éõ ìÜáÀÖ èÖí ÖõÞí çë×õ ±õÞõ Öù Àåí áõäëØõäë Þ×í. Àù³ çÜëÞ ÛëÃíØëßí Àõ äëÚØëßí ÞèùÖí É. ÈÖë_ ÀõËáíÀ äëß ÜëHëçù ±ëäë VÞõèç_Ú_ÔùÜë_ ±ëäí ÉäëÚØëßí±ù µÌëäõ Èõ. Úèð É ìÞÀËÞë ìÜhëÞí ±ëì×ýÀ ÉäëÚØëßí Üëhë VÞõèç_Ú_ÔÞõ ÀëßHëõ ±õÞõ µÌëääëÞí Þ×í É. ìÜhëÞí ìÜáÀÖ ±õÞë ä_å½õ á³ ½Ý ±Þõ ±ëì×ýÀ ÉäëÚØëßí ìÜhë µÌëäõ, Üëhë VÞõèÜë_×í ¶Ûí ×Ýõáí áëÃHëíÞë ÀëßHëõ É. TÝëäèëìßÀ ßíÖõ Àõ ÀëÞñÞí ßíÖõ ±ëäí Àù³ ÉäëÚØëßí ±õÞë Üë×õ Þ×í. ÜßÞëß ÜëHëçÞí ç_Õìkë ±õÞë ä_å½õÞë ±ìÔÀëßÜë_ ó. ìÜhëÞù ±ìÔÀëß Öù Üëhë ÖõÞí ±ëì×ýÀ áõHëØõHëÞí É ÉäëÚØëßí ÕùÖëÞë Üë×õ áõäë ÕñßÖù ߏëù.

±ëÜ É\±ù Öù VÞõèÞë ÞëÜõ ±ë ÂùËÞù Ô_Ôù É ÀèõäëÝ ÈÖë_ ÜëHëç Üëhë É^Þë ç_Ú_ÔÞí çÃë³Þõ ÀëßHëõ ÂùËÞù ±ë Ô_Ôù Àßõ Èõ. ±ë ç_çëß ±ëì×ýÀ áõäÍØõäÍÞù É ÀëßùÚëß Þ×í ÕHë ÜëHëç ëHëç äEÇõÞë VÞõè ç_Ú_ÔÞù ÀëßùÚëß Èõ,±õËáõ Öù ÜëHëçÞõ °äÞ ±ëËáð_ ÜíÌ<_ áëÃõ Èõ. Üëhë õÕëßí ÃHëÖßí±ù µÕß É ±ë ÚÔù ÀëßùÚëß ÇëáÖù èùÖ Öù ÜëHëç ÜëHëç äEÇõÞë ç_Ú_ÔÞí Àù³ ÜíÌëå Àõ Àù³ ÛíÞëå èùÖ Þìè.

Bhasha India:Calling Bloggers..

Wanna get a prize? Blogs in an Indian language started before February 2006 would be chosen for the Indic Bloggers Awards. You can nominate your Indian Language Blogs now to receive a Indic Bloggers Awards Trophy and a Titan gift voucher worth Rs.3500/-.

The Indic Bloggers Awards was conceptualized with the aim of encouraging those people who till date have been not only expressing their opinions but also promoting the use of an Indian language on the Internet.

click here and promote your Blog!



I have a long way to go and I guess Awards are for all those buddy Gujarati Bloggers who rise and shine....Heyy...why don't you people list your name in there...All the Best.

- ilaxi

Vichar Manthan:Jeevan Dharm

ë°ìäÀëÞð_ çëÔÞ Éõ èùÝ Öõ, ±ëÕHëù Àù³ °äÞÔÜý Öù åùÔäù É ½õ³±õ.

By Bhupat Vadodaria:Presented by ilaxi

äë èÞÞë ËëÝß µÕß ÒÃðͳÝßÓ ÞëÜ ±ëÕHëõ äë_Çí±õ Èí±õ. ±õÜ ×ëÝ Àõ ÀùHë èåõ ±õ ÒÃðͳÝßÓ? ±ëÉ×í ±õÀçù Þõäð äWëý Õèõáë_ ±õ ÉLQÝù èÖù. ±ÜõìßÀëÜë_ ÉLÜõáë ±ë ÜëHëçÞð_ ±ëÕHëí µÕß ±õÀ ·Hë Èõ. ßOÚßÞù µÕÝùà å@u ÚLÝù Öõ ÃðͳÝßÞõ ÀëßHëõ. ßOÚßÞí Çí½õ Õèõáë_ ÕHë ±ÞõÀ ÚÞÖí, ÕHë ßOÚß ÖëÕÜë_ ÃßÜíÜë_ ±ùÃâí ½Ý Èõ, Ã_Ôë³ ¶Ìõ Èõ. ±õÞí Ã_Ô ÞëÀÞõ ±õËáí Öù ±çë áëÃõ Èõ Àõ ±ÜõìßÀëÜë_ ÖëÕÜë_ ±ùÃâíÞõ Ã_Ôë³ ¶Ìõáë ±ëäë ßOÚßÞõ ÉÜíÞÜë_ åÚÞí ÉõÜ ØëËí Øõäð_ ÕÍÖð_ èÖð_. ÇëSçý ÃðͳÝßõ À_Ãëâ ÃßíÚí ±Þõ ØõäëÞë Í<_ãßþí>Úõáí èëáÖÜë_ Üßí ÃÝù, ÕHë Öõ ÒÀ_³ÀÓ ±ëÕÖù ÃÝù.
ÜèëIÜë Ãë_Ôí ÚÔð_ É ÈùÍíÞõ ÛëßÖÞí ­½Þí ½B²ìÖÜë_ ÕùÖëÞí °äÞåã@Ö èùÜí Øõ, ÜùÖíáëá Þèõßð ÔíÀÖí äÀíáëÖ ÈùÍíÞõ ±ë{ëØíÞë É_ÃÜë_ {_Õáëäõ Àõ ÜèìWëý ±ßìä_Ø µFÉäâ ÀëßìÀØaÞë_ VäMÞ ½õäëÞð_ ÈùÍíÞõ ±ëIÜiëëÞÞù Õ_× ÕÀÍõ IÝëßõ ÖõÜë_ ÖõÜÞë °äÞÔÜýÞù ÞëØ çë_Ûâí åÀëÝ Èõ. ±ëÕHëë °äÞÜë_ wìÕÝë ±Þõ ÜëÞ-çkëëÞð_ ÇáHë ±õËáð_ ÚÔð_ äÔí ÃÝð_ Èõ Àõ ±ëÕHëõ ±ë°ìäÀëÞõ ±ëÕHëí ÖÜëÜ åã@Ö±ùÞë ìááëÜÞð_ ÚèëÞð_ ÚÞëäí ØíÔð_ Èõ. ±ë³LVËë³Þõ ÕùÖëÞí åùÔùÞù äõÕëß ÀßäëÞí Þë ÕëÍí èÖí ±Þõ äõÕëß ÜëËõ Àù³ åùÔ ÀßäëÞí Þë ÕëÍí èÖí. ÖõÜë_ ÖõÜÞë °äÞÔÜýÞí çEÇë³ ÚùáÖí èÖí. ±Ãëµ ÉõÜÞõ çëìèIÝÞð_ ÞùÚõá ÕëìßÖùìWëÀ ÜYÝð_ èÖð_ Öõ ÝèñØí áõÂÀ ìç_Ãß ±õÀ ÈëÕëÞë ­ñÎßíÍß Èõ. ­ñÎ äë_ÇÞëßë ìç_Ãß, ÖõÞí äëÖëý±ùÞõ áíÔõ, ÖõÞí ÞäáÀ×ë±ùÞõ áíÔõ, CëHëë_ ÚÔë_ äWëùý áÃí °äåõ. ­ñÎßíÍßÞí ÞùÀßí ±õ Öù ±ë°ìäÀëÞð_ çëÔÞ. ÜëHëç ±ë°ìäÀë ÜëËõ ÃÜõ Öõ çëÔÞ Üõâäõ ±õÞð_ Úèð Üèkä Þ×í. ±ÃIÝÞù çäëá ±õÞù °äÞÔÜý åð_ Èõ ±õ Èõ. ±ëäù °äÞÔÜý ÚÔë ÜëHëçùÞí ÚëÚÖÜë_ ±Üß ÀíìÖý, ÞëÜÞë Àõ äõÕëßí áëÛÞí Ãð_½åäëâù èù³ Þë åÀõ, ÕHë °äÞÔÜý ±õ ÜëHëçÞí ÕùÖëÞí ÂðåÚù Èõ. ±ëÕHëõ ±ë°ìäÀëÞõ ÀëßìÀØaÞë ÜùËë ÇùÀÌëÜë_ äÔð Þõ äÔð ÃùÌääë Üë_Íí Èõ Þõ ±ëÜ ÀßíÞõ ±ëÕHëõ ±ë°ìäÀëÞí ÜÝëýìØÖ ÉwìßÝëÖÞõ ìÛZëðÀÞí çØë ±ç_ÖðWË ÝëÇÞëÜë_ Îõßäí ÞëÂí Èõ. ÉõÜ äÔð ÔÞ Üâõ, äÔð ÞëÜ Üâõ, äÔð ÜëÞ Üâõ, äÔð ­Ûëä Àõ çkëë Üâõ ÖõÜ ±ëÕb_ ÀëÜ ¬Çð_! ÞëËÀÜë_ ±õÀ ÜëHëç ÚßëÚß ßë½ ÚÞõ Èõ, ÕHë Öõ ÂßõÂß ßë½ Þ×í èùÖù. ÞëËÀÜë_ ±õõÀ ÜëHëç ìÛÂëßí ÚÞõ Èõ, ÕHë Öõ ÂßõÂß ìÛÂëßí èùÖù Þ×í. Âßí ÂñÚí IÝë_ É Èõ Àõ Öõ ÂßõÂß åð_ Àßõ Èõ ±Þõ ÖõÞí ÞÉß ±ëÃâ Àõ ÕëÈâ ÀõËáí Õèù_Ç Èõ! ÀõËáíÀ äëß ±õäð_ ÚÞõ Àõ ÜëHëçÞù °äÞÔÜý É ±õäù èùÝ Èõ Àõ ÖõHëõ ±­ìçì©Þù ±_ÔÀëß É ±ùÏí ßëÂäù ÕÍõ. Q²IÝð Üõâääð_ çëßð_, ÕHë ÕëßÀù ÔÜý Ú½ääëÜë_ ÉÚßð_ ½õÂÜ Èõ. ±ë°ìäÀëÞð_ çëÔÞ Éõ èùÝ Öõ, ±ëÕHëù Àù³ °äÞÔÜý Öù åùÔäù É ½õ³±õ.

Pride and Prejudice

By Bhupat Vadodaria:Presented by ilaxi

Pride and prejudice

Éõ ´Þ ±ùVËíÞÞí ÞäáÀ×ë Ò­ë´Í ±õLÍ ­õFÝðìÍçÓ ¹BáõLÍÜë_ ­×Ü äëß ­ÃË ×´ IÝëßõ ÖßÖ É Öõ áùÀì­Ý ×´ èÖí. ±ëÉõ ÕùHëë Úçù äæý ÕÈí ÖõÞõ äëÇÀù ÜYÝë É Àßõ Èõ. ±ëÜ É\±ù Öù ±õÀ ­õÜ-ÕìßHëÝÞí À×ë Èõ- ÖõÜë_ ´Üíáí ÚþùLËõÞí ÒäðÔìß_à èë´ËûçÓÞð_ ÖùÎëÞ Þ×í Àõ ÖõÜë_ åëáùýË ÚþùLËõÞí ÒÉõ´Þ ±ëÝßÓÞí ÜVÖí ÕHë Þ×í. ÈÖë_ ±ëÉõ ÕHë ±ë ÞäáÀ×ë èë×Üë_ áõÞëßë äëÇÀÞõ Öõ äë_ÇäëÞí ܽ ÕÍõ Èõ, ÂâÛâ äèõÖë_ {ßHëë_Þí ÉõÜ À×ë ±ëÃâ äÔõ Èõ. ±èÙ ÖèÙ ±ë_ËíCëñ_Ëí, ÃõßçÜÉ ±Þõ ßèVÝÞë ÞëÞë ÜùËë ÂÍÀ ÃùÌäëÝõáë Èõ. ÕHë ±õÞí À×ëÞë ­äëèÜë_ @Ýë_Ý ±_ÖßëÝ ÞÍÖù Þ×í. Àåð_ É ±çëÜëLÝ Þ×í ±Þõ ÈÖë_ ÖõÞí çëÜëLÝÖëÜë_×í çëäýÉìÞÀÖëÞð_ ±õÀ Þyß Ökä ¶Õçí ±ëäõ Èõ ±õËáõ ¹BáõLÍÞí ±õÀ ÖtÞ ÞëÞÀÍí ØðìÞÝëÞí äëÖ ±ëÂí ØðìÞÝëÞõ ßç­Ø áëÃõ Èõ. çÜßçõË ÜùÜõ ±õäð_ Àëð_ Èõ Àõ ±ëÀòìÖÞù ±õÀ ÜùËù ÃðHë ÖõÞí çðäëEÝÖë ÒìßÍõìÚìáËíÓ Èõ ÕHë ìÞÑå_À ±õ ÜùËù ÃðHë èùäë ÈÖë_ ±ëÕHëõ äíçÜí çØíÞë äëÇÀù ½Hëí±õ Èí±õ Àõ ±ëÉÀëá Öù ½èõß ÂÚßù ÕHë ßç­Ø ±Þõ çðäëEÝ èùÝ Èõ. Üëhë ±ë É ÃðHëÞõ ÀëßHëõ Éõ´Þ ±ùVËíÞÞí ÞäáÀ×ë ±ëËáð_ áë_Ú_ð °äí Þë åÀõ! ±öìÖèëìçÀ ÞäáÀ×ë±ùÞë ìär­ìç© ±_Ãþõ° áõÂÀ äùSËß VÀùËÞù ±õ ÉÜëÞù èÖù ±Þõ VÀùËõ ÕùÖõ Àëð_ Èõ Àõ, Éõ´Þ ±ùVËíÞõ ±õÀ ìäßá ìçì© èë_çá Àßí Èõ. èð_ Öù ±çëÜëLÝ Õëhëù ±Þõ ±çëÜëLÝ ÞëËuëIÜÀ ÕìßãV×ìÖ±ùÞí äëÖëý±ù áÂð_ È\_ ±Þõ äëÇÀùÞõ Öõ ÜÞùèß áëÃõ ÕHë Éõ´Þ ±ùVËíÞ Öù ÖtÞ çëÜëLÝ ÕìßäëßÞí çëÜëLÝ ç_çëßÀ×ë áÂõ Èõ ±Þõ Öõ ÀõËáí ÚÔí ÜÞùèß ÚÞí ßèõ Èõ!

Üëßí ¼ìp±õ Ò­ë´Í ±õLÍ ­õFÝðìÍçÓÞí ÞäáÀ×ëÞë ±ëËáë áë_Úë ±ëÝðWÝÞð_ ÀëßHë ±õ Èõ Àõ ÖõÞð_ À×ëÚíÉ ÝðäÀ-ÝðäÖí±ùÞí ­HëÝ-{_ÂÞë ±Þõ áBÞõEÈëÞë çÞëÖÞ ìäæÝÞð_ Èõ. ÚíÉ\_, áõìÂÀë Àù´ ±çëÜëLÝ ­õÜÞí äëÖ ÀèõÖí Þ×í. ±õÀ çßõßëå çëÜëLÝ ÝðäÀ-ÝðäÖíÞí äëÖ Àèõ Èõ. ±çëÜëLÝÖë ÖõÜÞë ­õõÜÜë_ Þ×í, ±çëÜëLÝÖë ÖõÜÞë TÝã@ÖIäÞí ìäåõæÖëÜë_ Èõ. TÝã@ÖIäÞí ±ë ìäåõæÖëÞõ °ä_Ö ßíÖõ µÕçëääëÞí Àáë Éõ´Þ ±ùVËíÞ Õëçõ Èõ. ÞäáÀ×ëÞí ÞëìÝÀë ±õìá{ëÚõ× ÚõÞõË ±ëÕHëí ÞÉß çëÜõ ±ëÉõ ÕùHëë Úõ çöÀë ÕÈí ÕHë ÂÍí Àßí±õ IÝëßõ Öõ ±ëÉÞí Àù´ ÕHë ÃßíÚ Àõ çëÜëLÝ ãV×ìÖÞí ÕHë VäÜëÞí ±Þõ ÇÖðß ÀLÝë×í É\Øí áëÃÖí Þ×í. ÃßíÚ ÜKÝÜ äÃýÞí Àõ ±Üíß CëßÞí Àù´ ÕHë ÝðäÖíÞõ ±õìá{ëÚõ× ×äð_ ÃÜõõ ±õìá{ëÚõ× Éõäí ±ìÛÜëÞí ÈùÀßí ×äð_ Þë ÃÜõ Öù ±õÞí ÜùËí ÚèõÞ Éõ´Þ ×äð_ ÃÜõõ. Àù´ Þõ, áíìÍÝë ×äð_ ÃÜõ Àõ Àù´Þõ Üõßí Àõ Àí|í ×äð_ ÕHë ÃÜõ.

Ëñ_ÀÜë_ áõìÂÀë±õ ±õÀ áBÞùLÜð ÝðäÖíÞí ÚßëÚß ÞëÍ ÕÀÍí Èõ. Éõ´Þ ±ùVËíÞÞõ ÕùÖëÞí ìÉ_ØÃíÜë_ Éõ ­õÜ Þë ÜYÝù, áBÞÞð_ Éõ çúÛëBÝ Þë ÜYÝð_ ÖõÞí ÂùË Õñßäë ½Hëõõ ÖõHëõ ÕùÖëÞí ÜÞùV²ìpÜë_ Úõ Õðßðæ µIÕLÞ ÀÝëý! líÜ_Ö ÃìäýWÌ É\äëÞ Íëça ±Þõ ÚÙÃáí. ÚÙÃáí ±Þõ Íëça Ú_Þõ ìÜhëù Èõ, ÕHë Ú_ÞõÞë VäÛëäÜë_ ØùÞ ÔþñäÞð_ ±_Öß Èõ. ÚÙÃáí líÜ_Ö ÕHë Ûáù, ÞßÜ ±Þõ çßâ Èõ FÝëßõ Íëça ÃìäýWÌ, ÉìËá, ÀÌùß ÕHë ±_Øß×í ­õÜÛñAÝù ±Þõ µÜßëä ìØáÞù Èõ. Éõ´Þ ±ùVËíÞÞë ÜùËë ÛëÃÞë_ Õëhëù ±õÀØÜ ­ÖíìÖÀß ±Þõ ±ùâÂí åÀëÝ Öõäë_ Èõ. Õë_Ç Õðhëí±ùÞë ìÕÖë líÜëÞ ÚõÞõË ±Þõ ÜëÖë líÜÖí ÚõÞõËÞõ ±ëÉõ ÕHë ±õÀ ÜKÝÜ äÃýÞë ÕìßäëßÞë_ ­úÏ Ø_ÕÖí ÖßíÀõ ±ùâÂí åÀëÝ Èõ. Õë_Ç ØíÀßí±ù Èõ. ØíÀßù Þ×í, ØíÀßù Þë èùäë×í ÜÀëÞÞí ìÜáÀÖ Ûhëí½ lí ÀùáíLçÞõ É ½Ý ÖõÜ Èõ. ±ëäë_ Üë-ÚëÕõ ±ëÉõ ÕHë áëÝÀ-Õöçõ ËÀõ çðÂí ÝðäÀùÞí ìÞß_Öß åùÔ ÀÝëý É Þ×í ÀßÖë? ±ëÕHëõ ½Hëí±õ Èí±õ Àõ ­õÜÞë ±ëÀæýHëÞð_ ­×Ü wÕ CëHëí äëß ±õÀÚí½ ­IÝõÞë ±HëÃÜëÞë ÜðÂÛëäÜë_ ­ÃË ×ëÝ Èõ. Íëça ±Þõ ±õìá{ëÚõ× äEÇõ ÖHëÂë {ßõ Èõ. Íëça L²IÝÞë çë×íØëß ÖßíÀõ ±õ ±õìá{ëÚõ×Þõ ÕùÖëÞõ ÝùBÝ ÃHëÖù Þ×í. ±õÞí ËíÀë ±õìá{ëÚõ×Þë ÀëÞõ ÕÍõ Èõ ±Þõ Ú_Þõ äEÇõ ±õÀ Ì_Íð_ Ýð© åw ×ëÝ Èõ. Éõ ÈõäËõ ­õÜÞë ±õÀßëßÜë_ ÕìßHëÜõ Èõ. ±õìá{ëÚõ×Þí ÜùËí ÚèõÞ Éõ´Þ ±Þõ ÚÙÃáõÞí ½õÍí ßÇë´ ßèí Èõ. ÖõÞí ÕëýÛñìÜÀëÜë_ ±ë Úí° ßùÜë_ÇÀ ½õÍí ßÇëÝ Èõ. ±õ É À×ëÞë_ ÞëÝÀ-ÞëìÝÀë ÚÞõ Èõ ÕHë VäëÛëìäÀ ßíÖõ É Õèõáù ç_Ú_Ô ÜùËí ÚèõÞÞù É ÃùÌäëÝ ±õËáõ ±õÜë_ Üë-ÚëÕõ ÒÃùÌäõáëÓ ç_Ú_ÔÞð_ Ökä­ÔëÞ áëÃõ. ±õÞí ÕÍÂõ ±ë ­×Ü ìÖßVÀëß ±Þõ ÕÈí µIÀË ±ëÀæýHëÞí À×ë äÔð çèÉ ±Þõ çð_Øß áëÃõ Èõ ±Þõ ÜðAÝ À×ë ÖßíÀõ ¶Õçí ±ëäõ Èõ. Éõ´Þ ±ùVËíÞ ÕëhëùÞë ÜëÞìçÀ M²J×ÀßHëÜë_ ÉÖí Þ×í. ßùìÉ_Øë °äÞÞë Öß_ÃùÞí ç_iëë ¦ëßë ±õ ÕëhëùÞõ ÂÍë_ Àßõ Èõ. @Ýë_Ý Üèùßë Àõ ÀÌÕñÖâí Éõäë_ ±õ áëÃÖë_ Þ×í. Éõ´Þ ±ùVËíÞÞí V²ìp çÕëËí µÕßÞí Èõ. ÖõÜë_ ØìßÝë´ ÕõËëâÞí ßQÝÖë-ßðÄÖë Þ×í, ÕHë ÈÖë_ Öõ ÈíÈßëÕHëëÜë_×í ÚÇí ½Ý Èõ, ÀõÜ Àõ çÕëËí çëÇí ±Þõ ìÉ_ØÃíÞë Þyß Øõè çë×õ ÇëÜÍíÞí ÉõÜ ÜÏëÝõáí Èõ.

Kindly excuse the breaking of 'pa' in krishna fonts as its auto break web font!!! If anyone has an eot solutions of this font, please contact on email

Vichar Manthan: Dhiraj

èð_ Þ×í ÚØáëÝù ÕHë Üëßë ç_½õÃù ÚØáëÝë Èõ

By Bhupat Vadodaria:Presented by ilaxi

Üë HëçÞë °äÞÜë_ ±ÀëßHë ÜëÞèëìÞÞù Àõ ±LÝëÝÞù ­ç_à ±ëäõ Èõ IÝëßõ ÖõÞð_ áùèí ¶Àâí ¶Ìõ Èõ IÝëßõ ÔíßÉÞí äëÖ ÀßÞëß ±õÞõ ÚðÉìØá áëÃõ Èõ. áë_Úõ Ãëâõ ½õÀõ ÖõÞõ çÜ½Ý Èõ Àõ ÔíßÉ ±õ IäìßÖ ÀÜýÞù ±Ûëä Þ×í, ìÞWÎâÖë Þ×í. ÔíßÉ ±õ ÕHë ±õÀ ­ÀëßÞí ìè_ÜÖ Èõ. ÔíßÉÞí TÝëAÝë À_³À ±ëäí ±ëÕí åÀëÝÑ ÔíßÉ ±õËáõ ÉÜëäõáí-ì×½äõáí ìè_ÜÖ.

É\äëÞ ÜëHëçùÜë_ ÜùËë ÛëÃõ ±Ôíßë³ äÔð ½õäë Üâõ Èõ. ÇÕËíÜë_ çÚÀ åíÂääëÞí Öëáëäõáí ½õäë Üâõ Èõ. èÀíÀÖõ ±ëIÜìärëç ±Þõ µEÇ åã@ÖÜë_ l©ëÞí ÂëÜí ±ëÞí ÕëÈâ èùÝ Èõ. ÜëHëçÜë_ ìè_ÜÖ ÃÜõ ÖõËáí èùÝ, åã@Ö ÃÜõ ÖõËáí èùÝ, Öõ ÚÔë ìèçëÚ ±õÀáù ÕÖëäí åÀäëÞù Þ×í. ÖõHëõ À<ØßÖí LÝëÝ ±Þõ ÜùçÜÞí ÜèõßÚëÞí Õß ìärëç ßëÂäù É ÕÍõ Èõ. ÀëÇð_ Îâ ÖÜëßë ±ëäõåùÞí ÃßÜí×í Þìè ÕëÀõ, çÚñßí ßëÂäí É ÕÍõ Èõ.

ÛÃäëÞ Üèëäíß ±ë ±ÂñË ÔöÝý ±Þõ ÔíßÉÞí ±ÍíÂÜ ­ìÖÜë èÖë. ç_çëß ÈùÍäù èÖù, ÕHë ±ëÃþèÞí ±ÔíßÖë ÞèùÖí. ÜùËë Ûë³±õ ß½ Þë ±ëÕí IÝë_ çðÔí ±õ Cëß ÈùÍíÞõ ÞíÀYÝë Þìè. ÀõËáëÀ ÜëHëçù ±ëäõå ±Þõ ±ÔíßÖëÞõ ¼Ï ç_ÀSÕwÕõ ßÉ^ Àßõ Èõ, ÕHë ±ëÜë_ ç_ÀSÕ ÕHë Þ×í èùÖù ±Þõ ¼ÏÖë ÕHë ÞèÙ, ÕùÖëÞù ìäÇëß ÚØáë³ ÉäëÞí ÛíìÖ Þõ ±ìärëç èùÝ Èõ. ±õËáõ Öù ÉðäëÞ ­õÜí±ù ÛëÃäëÞù çèõáù ßVÖù ±ÕÞëäõ Èõ. ­ìÖÀëßÞí äEÇõ Ì_Íí ÖëÀëÖ×í ±HëÞÜ ¶Ûë ßèõÖë Þ×í. Éõ ±õÀØÜ áÍõ Èõ Àõ ±õÀØÜ ÛëÃõ Èõ Öõ Ú_Þõ ÜëÞõ Èõ Àõ ÕùÖõ À³ ìè_ÜÖÞð_ ÕÃáð_ áíÔð_ Èõ ÕHë èÀíÀÖõ ±ë ÕáëÝÞT²ìkë èùÝ Èõ.

çÜÝ è_Üõåë_ ÜëHëçÞí çë×õ ÇëáÖù Þ×í, ç_çëß ÕHë ÜëHëçÞí çë×õ ÇëáÖù Þ×í. ßVÖëÞù ÕJ×ß ÖÜëßë ÕÃßä çë_ÛâíÞõ ÚëÉ\ Õß èÌí ÉÖù Þ×í. Ìõß Ìõß ÜëHëçÞõ ÕùîÂäë ±äßùÔù ¶Ûë É èùÝ Èõ. ÜëHëçÞí ÖäëßíÂÜë_ ±õÀ ÕHë ±õäð_ °äÞÇìßhë Þ×í ÉõÜë_ Àù³ ÕHë ­ÀëßÞë ±äßùÔ ìäÞë ÜëHëç ±ëÃâ ±ëTÝù èùÝ. ÞëÞÀÍë ÚëâÀÞõ ÕHë ÇëáäëÞí Àùìåå ÀßäëÜë_ ÕHë ±äßùÔ ÞÍõ Èõ. çÃí ÜëÞí ìÇ_ÖëÞù ßZëÀ èë× ÕHë ±õÀ ±äßùÔ Àßõ Èõ, Öù ÚëâÀÞõ ßÜëÍäëÞõ ÚèëÞõ ½Öõ ßÜÖë ÕðAÖ ÜëHëçù ÕHë ±õäù É ±äßùÔ ÂÍù Àßõ Èõ. ÖÜõ ±õÀ ÍÃáð_ ±ëÃâ äÔù IÝë_ ÖÜÞõ Ôyù ÜëßÞëß ÕHë Üâåõ ±Þõ ±õ×íÝ äÔð Öù ÖÜõ ±õÀ ÍÃáð_ Çëáù IÝë_ ÖÜÞõ (±Õ_à ÚÞëääë) ÕëáÂíÜë_ Úõçí ÉäëÞù ±ëÃþè ÀßÞëß ÕHë Üâåõ. ±õÀÞð_ ÀòIÝ ØõÂíÖí ßíÖõ ØðUÜÞ ÀëÝý Èõ, Úí½Þð_ ìÜhëÀëÝý Èõ, ÈÖë_ Ú_ÞõÞë_ ÕìßHëëÜ ÖÜëßë ÜëËõ çßÂë_ Èõ.

ÒµÖëäâë çù Úëäßë, Ôíßë çù Ã_ÛíßÓÞí É^Þí ÀèõäÖ ±ëÕHëÞõ èäõ èëVÝëVÕØ áëÃõ Èõ. ±ë_Ôâí ØùÍ, äÔð Þõ äÔð ØùÍ Ü_hë áëÃõ Èõ. ±ëÕHëõ Ûñáí ɳ±õ Èí±õ Àõ ØùÍÞëßë ±ë_Âù ÜÙÇíÞõ ØùÍÖë Þ×í. ÖõÜHëõ ÕHë ±_ÖßÞù, ÜðÀëÜÞù ±Þõ çÜÝÞí ÜÝëýØëÞù ìäÇëß ÀßäëÞù èùÝ Èõ. ¬Ôð_ Cëëáí ØùÍÞëßë ½Ãõ Èõ IÝëßõ ÂÚß ÕÍõ Èõ Àõ ßÜÖ Õñßí ׳ ó Èõ ±Þõ Ü_ìÉáÞí Úèð Þ°À ÕèùîÇí ɳÞõ ÕÈí ÚëÀíÞë±ùÞõ ÕùÖëÞí ÂñÚ ÕëÈâ ½õ³Þõ ±Þõ Ü_ìÉáÞõ ÕùÖëÞë×í ÂñÚ Þ°À ½õ³Þõ, çÕÞë_Þð_ Éõ ìåßëÜHë Àßäë ÕùÖõ ÚõÌë ±õÜë_ Üëß Âë³ ÃÝë.

Àù³ Àèõ Èõ Àõ ÔíßÉÞë_ Îâ ÜíÌë_ èùÝ ÖùÝ åð_? ÔíßÉÞë_ Îâ ±ëäõ IÝëßõ Øë_Ö É Þ ßëë èùÝ, IÝëßõ ±õ Îâ åë_ ÀëÜÞë_? Øë_Ö ÞèÙ èùÝ Öù ÎâÜë_ ÚßëÚß Øë_Ö ÚõçëÍíÞõ ÂëäëÞð_ ÉßëÀ ±ìÛÜëÞ ÞèÙ ÕùçëÝ. ÚëÀí ÎâÞù VäëØ °Û Öù ÕëßÂí É áõåõ. °ÛÞõ Àë_Ëë Þ×í ±Þõ ÖõÞí ÇëÜÍí CëßÍí ×Öí Þ×í. ÀõËáíÀ äëß ÔíßÉÞë_ Îâ ÖÜõ ÞèÙ Öù ÖÜëßë ±ëMÖÉÞù ÜëHëõ Öõäð_ ÕHë ÚÞõ. ÕHë ÖùÝ ÂùË<_ Þ×í. É\äëÞíÜë_ ÀëÇí Àõßí ÕëÍäëÞù ±Þõ ÀëÇí Àõßí ÂëäëÞù ±õÀ åù ßèõ Èõ- ܽ ±ëäõ Èõ. ÀëÇí ÀõßíÞí ÂËëå ÜëHëäëÜë_ ܽ ÕÍõ Èõ, Õß_Öð ÕëÀõáí ÀõßíÞí ÜíÌëåÞí Öùáõ Öù Àåð_ É Þ ±ëäí åÀõ. Öõ×í É Öù çëÇõ É Àëð_ Èõ Àõ µÖëäâõ ±ë_Úë Þë ÕëÀõ. µÖëäâõ çù Îõßë Àßäë ÀßÖë_ ÔíßÉ×í ÔëÝð* ÀßäëÜë_ äÔð À<Þõè Èõ, äÔð ܽ Èõ.

Shraddhanjali to Chandrakant Baxi

By Bhupat Vadodaria:Presented by ilaxi

ÒÒÇ_ÄÀë_Ö ÚZëí ±õÞí ìäìåp åöáí ÜëËõ ½HëíÖë èÖë. ÖõÜÞð_ ±ëÃäð_ TÝã@ÖIä èÖð_. ÞíÍß ÜëHëç èÖë. ÃðÉßëÖí çëìèIÝÜë_ ÖõÜÞð_ ÜñSÝ­ØëÞ ÖõÜÞë áõÂù ±Þõ Ë>_Àí äëÖëý±ù Èõ. ±ë ­ÀëßÞë áõÂù ±ùÈë áÂëÝ Èõ. ÉõÜë_ Öõ±ù ±ÃþÃHÝ èÖë. ÖõÜÞí åöáíÞë ÀëßHëõ Öõ±ù ±IÝ_Ö áùÀì­Ý èÖë. ÜëHëç ÖßíÀõ ÜâäëÞð_ ±Þõ ØùVÖí ÀßäëÞð_ ÜÞ ×ëÝ Öõäë ÜëHëç ÃðÉßëÖí çëìèIÝÞë_ Éõ ÜùËë_ ÞëÜ èÖë_ ÖõÜë_Þð_ ±õÀ ßÖÞ Úð{ëÝð_ Èõ. ÖõÜÞí ÂùË è_Üõåë_ ÃðÉßëÖí çëìèIÝ ÉÃÖ ±Þõ ÃðÉßëÖí ÛëWëëÞë ìäåëâ äëÇÀäÃýÞõ äÖëýåõ.ÓÓ

Vichar Manthan

By Bhupat Vadodaria:Presented by ilaxi

±õ À ÚíÜëß ÕÍõáë ç_Ú_ÔíÞõ Üâäë ÉäëÞð_ ×Ýð_. ÂÚß±_Öß ÕñÈuë ±õËáõ ±õõÜHëõ Àëð_ Àõ Üëßí ÖìÚÝÖ ±_Ãõ ±õÀ çÜVÝëÞù µÀõá åùÔäë ìÞWHëëÖ ÖÚíÚÞõ Úùáëäð_ È\_ ±Þõ ­×Ü ÖÚíÚ À_³ ±õäð_ Àèõ Èõ Àõ ÉõÞõ ÀëßHëõ Úí½ ÖÚíÚÞõ Úùáëääë ÕÍõ. Üëßí ÖìÚÝÖ ±_Ãõ ±õ Úí½ Íù@Ëß, ±õÀ Þäð_ µÂëb_ ±ëÃâ Àßõ Èõ. ±õËáõ hëí½ Íù@ËßÞí ÜØØ ÜëÃäí ÕÍõ Èõ. ±ë áë_Úí ÂÇëýâ ­ì¿Ýë×í èð_ ×ë@Ýù Èð_. ±ëäí ÚëÚÖÜë_ ÜÞõ ÞëHëëÀíÝ çèëÝ ±ëÕÞëßë ç_Ú_Ôí±ù Èõ, ÕHë FÝëßõ ±ë ÚÔë ìÞWHëëÖ ÖÚíÚùÞë ±áà ±áà ÇðÀëØë±ùÞù ±PÝëç Àßð_ È\_ IÝëßõ ÜÞõ Üëßë ìÕÖëÞð_ VÜßHë ×ëÝ Èõ. ÖõÜHëõ Àèõáð_ ±õÀ äë@Ý ±ëÉõ ÕHë ÜÞõ ÝëØ Èõ. ÒÒCëHëë ÚÔë ÜëHëçùÞë åßíßÜë_ Àù³ Þõ Àù³ ßùà È\ÕëÝõáù èù³ åÀõ Èõ. ±õÞí çëÜõ áÍíÞõ ÖõÞõ ÕßëìÉÖ ÀßäëÞí ÀùìååÜë_ ÜëHëç ÀõËáíÀ äëß Þäí TÝëìÔ±ù äèùßí áõ Èõ. Üëßí 70 äWëýÞí ªÜßõ Üëßð_ xØÝ ÞÚâð_ ÕÍuð_ Èõ. ÜÃÉÜë_ ÕHë À_³À Cëçëßù ÕèùîEÝù èåõ. ±õäð_ ÜÞõ áëÃõ Èõ, ÀõÜ Àõ èð_ ¶Ûù ×äë ½ª È\_ IÝë_ ÜÞõ Çyß ±ëäõ Èõ. ÕÃÞë VÞëÝð±ùÜë_ èäõ Âëç Àù³ åã@Ö ßèí èùÝ ±õäð_ ÉHëëÖð_ Þ×í. Üëßë çÜÃþ åßíßÞù ìäÇëß Àßð_ Öù ÜÞõ áëÃõ Èõ Àõ ±ë ±ëIÜëÞð_ Øõäâ ìÚçÜëß ×³ ÇñÀÝð_ Èõ. Üëßõ çÜÉäð_ ½õ³±õ Àõ ÜëHëçÞë åßíßÞõ ±õÀ ÉìËá Ý_hëÞí çë×õ çßÂëäí±õ Öù ±õÜ Àèí åÀëÝ Àõ ±ëËáë_ ÚÔë_ äWëùýÜë_ ±ë ÚÔë_ ±_ÃùÕë_Ãù Cëçë³ ÇñÀuë_ Èõ. ÖÚíÚí ìäiëëÞõ CëHëí ÜùËí èßHëÎëâ Ûßí Èõ ±Þõ Üëßë ØßõÀ ­‘Þë ÉäëÚÜë_ ±õÜÞí Õëçõ ±õÀ åVhëì¿ÝëÞù ³áëÉ Èõ, ÕHë èð_ Üëßë åßíßÞë_ ±ë ÕíìÍÖ ±_ÃùÜë_ ÀùÞí ÀùÞí ÚØáí Àßð_!ÓÓ

áë_Úù ìäÇëß ÀßÖë_ ÜÞõ ±õÜ áëÃõ Èõ Àõ Üëßë åßíßÞë °äÖõ°ä ÕùVËÜùËýÜ ÀÝëý äÃß ±õÜë_ Éõ À_³ çëßð_ Àõ Þßçð_ èùÝ ÖõÞù VäíÀëß ÀßíÞõ É Üëßõ °ääëÞð_ Èõ. ìÉ_ØÃíÞù Éõ Õ_× èð_ ÀëÕí ÇñÀuù È\_ ÖõÞí çßÂëÜHëíÜë_ ÚëÀíÞù ßVÖù Úèð áë_Úù Þ×í. èð_ ÚÔë É µÕÇëßù ÀßíÞõ Ôëßù Àõ ç_ÕñHëý Ö_ØðßVÖ ×³ ÃÝëÞù ìärëç Àõâäð_ Öù ÕHë Üëßí ÉõËáí ±ëÝðWÝßõÂë èåõ Öõ À_³ á_Úë³ ÉäëÞí Þ×í. èð_ ìÀåùß èÖù IÝëßõ Àù³ Üëßù ÉÜHëù èë× ½õ³Þõ ÀèõÖð_ Àõ Öëßí ±ëÝðWÝßõÂë ÜìHëÚ_Ô ç_ÕñHëý Þ×í. Ôëßù Àõ ÜìHëÚ_Ô èùÖ Öù ÕHë ±õ ßõÂëÞõ ØßõÀ ÖÚyõ èð_ ±õÀçßÂù Ö_ØðßVÖ èùª ±õäð_ ÚÞí Þë åÀõ. äÔÖí ªÜßÞí çë×õ åã@ÖÞù ZëÝ åw ×ëÝ Èõ ±Þõ Ôíßõ Ôíßõ Cëçë³ ßèõáð_ äVhë ÃÜõ ÖõËáí ×ëÃÍ×íÃÍ×í Àù³ Þäð_ äVhë ÚÞí ÉäëÞð_ Þ×í. ÜÞõ ±õÜ áëÃõ Èõ Àõ ÜëHëçõ ç_Õìkë ±Þõ çðÂÞí ÚëÚÖÜë_ ÉõÜ ±õÀ ç_ÖùWëÞí áëÃHëí Àõâääí Éwßí èùÝ Èõ ÖõÜ ±ëßùBÝ ±Þõ ±ëÝðWÝÞí ÚëÚÖÜë_ ÕHë ±õäí áëÃHëí Àõâääí ÕÍõ Èõ. ßÕ äWëýÞí ªÜßõ èð_ Éõäù Ëëß èÖù ±Þõ ÉõËáí {ÍÕ×í ØùÍí åÀÖù èÖù ±õ ÚÔð_ ±ëÉõ ±ë ªÜßõ å@Ý Þ×í. ÜÞõ ±õÜ ÕHë áëÃõ Èõ Àõ ØßõÀ ÜëHëç ÀõËáíÀ ÜÝëýØë ±Þõ ½õ³ Þ åÀëÝ ±õäí ÀõËáíÀ ÂùÍ çë×õ ÉLQÝù èùÝ Èõ. ±õËáõ Éõ À_³ °TÝë ÖõÞõ ÕñßÖð_ ÃHëíÞõ @Ýë_À Öù ìÉ_ØÃíÞë Üùè çëÜõ Õëâ Úë_Ôäí ÕÍõ Èõ. ±ëÕHëõ çëö ½Hëí±õ Èí±õ Àõ ÖìÚÝÖÞõ ±Þõ Q²IÝðÞõ Àù³ ç_Ú_Ô Þ×í. ±ëÕHëõ ½õ³±õ Èí±õ Àõ ±õÀ ç_ÕñHëý Ö_ØðßVÖ ÜëHëç ±ÇëÞÀ Q²IÝð ÕëÜõ Èõ. ±õÀ 3Õ äWëýÞë ÝðäëÞÞð_ xØÝ Û߬CëÜë_ Ú_Ô ÕÍí ÃÝð_. Íù@Ëßõ Àëð_ Àõ ±ë ÝðäëÞÞõ Àù³ ßùÃ Þ èÖù, ÕHë ±ë ìÀVçù ÀëìÍýÝëÀ ÎõSÝùß ±ùÎ èëËýÞù Èõ. ±õÞð_ xØÝ ÀõÜ Ú_Ô ÕÍí ÃÝð_ ±õÞë_ Àù³ ÀëßHëù ±ëÕí Þë åÀõ, ÀëßHë Àõ ±ë ±õÀ ±ÀVÜëÖ Èõ. ÚÔë É áùÀùÞë_ xØÝ ±õÜ ¬CëÜë_ É À_³ Ú_Ô ÕÍí Þ×í ÉÖë_. ±õËáõ ±ëÕHëõ Àèí±õ Èí±õ Àõ ÜëHëç Û߬CëÜë_ èùÝ Èõ IÝëßõ ÖõÞð_ ßZëHë ÕßÜëIÜë É Àßõ Èõ ÀõÜ Àõ, ±õ ¬CëÖù èùÝ IÝëßõ Àù³ äÙÈí Àõ Àù³À çÕý ÀßÍí åÀõ Èõ. Àù³ ÜëHëç ÕùÖëÞí ½ÖÞí ÇùÀí Àßõ ±Þõ ¬Cëí ÕHë åÀõ ±õ å@Ý Þ ÚÞõ. ±ëÉÞë °äÞÜë_ ìÉ_ØÃíÞí ±ë ÜñâÛñÖ ÚëÚÖ ìäåõ Éõ ±ìärëç Èõ ÖõÞõ ÀëßHëõ ±ìÞÄëÞù ßùà äKÝù Èõ. çðÂíç_ÕLÞ ÜëHëç ÕHë Àù³ çÜVÝë±ù Þ èùäë ÈÖë_ ¬Cëí åÀÖëõ Þ×í. ±õËáõ ±ëÕHëõ ÈõäËõ VäíÀëßäð_ ÕÍõ Èõ Àõ ÉõHëõ ±ëÕHëÞõ °äÞ ±ëMÝð_ Èõ ±õ É Q²IÝðwÕõ ±ëÕHëí çëÜõ ­ÃË ×åõõ. ±õÞë×í ÍßíÞõ Øñß Þëçí ÉäëÞí çÎâ Àùìåå Àù³ Àßí åÀuð_ Þ×í, ÀëßHë Àõ Q²IÝð Öù ÜëHëçÞù ÕÍÈëÝù Èõ ±Þõ ÕÍÈëÝë×í ÖÜõ ÀØí È\ËÀëßù Üõâäí åÀÖë Þ×í. ÖÜëßë Üë×ë µÕß ­ÀëåÞù ÔùÔ ÕÍÖù èùÝ IÝëßõ ÖÜëßù ÕÍÈëÝù Öù ÖÜëßë ÕÃÞí ÞíÇõ È\Õë³ ÃÝù èùÝ Èõ. ÜÞõ ±õäð_ áëÃõ Èõ Àõ ÜëHëçõ ÞëØðßVÖ ÖìÚÝÖÞë ç_½õÃùÜë_ Àù³ µÕÇëß Àõ ØäëØëw Àßäë É Þìè ±õäð_ ÀèõäëÞù ±ëåÝ Þ×í. ÕHë ÖÜëßí ÖìÚÝÖÞù ­‘ ÖÜëßë ÜÞÞù ç_ÕñHëý ÀÚ½õ á³ áõ ±õ ÜÞùØåë ÕHë çëßí Þ×í. å@Ý èùÝ IÝë_ µÕÇëß Àßäù ÕÍõ, Øäë±ù ÕHë áõäí ÕÍõ ÕHë ÜëHëçõ ÚÞëäõáí Àù³ ÕHë ØäëÜë_ ç_°äÞí Öù Þ×í!

Thomas Mann:Magic Mountain

Bhupat Vadodaria:Presented by ilaxi

É ÜýÞ ÞäáÀ×ëÀëß ËùÜç ÜëÞÞí ÒÔí ÜõìÉÀ ÜëµLËÞÓ ÞäáÀ×ëÞõ É ÖõÞí µkëÜ ÞäáÀ×ë ÃHëäí ½õ´±õ ±õäð_ Àù´ Àèõ Öù ËùÜç ÜëÞ ÂðØ èÝëÖ èùÝ Öù ÖõÞí çëÜõ äë_Ôù µÌëäõ. ËùÜç ÜëÞÞõ ÞäáÀ×ëÀëß ÖßíÀõ ­×Ü ÀíìÖý ±ëÕÞëßí ÞäáÀ×ë èÖí ÒÚðÍÞ Úþð@çÓ. ±õ ­×Ü ­ÀëìåÖ ×´ IÝëßõ áõÂÀÞí ªÜß ÈTäíç äæýÞí èÖí. ÀõËáëÀ ±õäð_ ÜëÞõ Èõ Àõ ËùÜç ÜëÞÞõ ´.ç. 1929Üë_ ÞùÚõá ÕëìßÖùìæÀ ÜYÝð_ Öõ ±ë ÀòìÖÞõ ÀëßHëõ, ÕHë ±ë äëÖ Ãâõ ¶Ößõ ±õäí Þ×í. ËùÜç ÜëÞÞí ÒÔí ÜõìÉÀ ÜëµLËÞÓ ÞäáÀ×ë ´.ç. 1924Üë_ ­ÃË ×´ èÖí. ±õ ÕÈí ÖõÜÞõ ´ÞëÜ ÜYÝð_ èÖð_. ±õ×í ±õäð_ ±ÞðÜëÞ ×´ åÀõ Èõ Àõ çëìèIÝ ÜëËõÞë ÞùÚõá ´ÞëÜ ÜëËõ ÖõÜÞí ÃHëÞë ÀßäëÜë_ ±ë ÀòìÖÞõ ìäåõæ äÉÞ ±ÕëÝð_ èùÝ Öõ ç_ÛìäÖ Èõ.

ÂðØ ËùÜç ÜëÞ ÕùÖõ ÒÔí ÜõìÉÀ ÜëµLËÞÓ Àõ Úí° Àù´ ÞäáÀ×ëÞõ ÕùÖëÞí ÀáëÞë çäùýEÇ ìåÂß ÖßíÀõ ÃHëëääë ÖöÝëß ÞèùÖë. ÖõÜHëõ ÕùÖõ É ±õäð_ Àëð_ Èõ Àõ ÀõËáëÀ áõÂÀùÞð_ ÞëÜ ÖõÜÞí ±õÀ É ÜèëÞ ÀòìÖ çë×õ ç_ÀâëÝõáð_ èùÝ ±õäð_ ÚLÝð_ Èõ. ÉõÜ Àõ, çëäýãLËçÞí ÒÍùÞ ìÀèùËõÓ. ±õäí ßíÖõ Àù´ ±õÀ É ÀòìÖ ÖõÞë çÉýÀÞð_ ­ìÖìÞìÔIä ÀßÖí èùÝ Öõäë ×ùÍëÀ áõÂÀùÜë_ èð_ Üëßð_ ÞëÜ ÃHëëäí åÀÖù Þ×í. èð_ ±õäë áõÂÀùÞí ÝëØíÜë_ Üëßð_ ÞëÜ ÜñÊÀ<_>_ÀÜë_, ËùÜç ÜëÞ çÜßçõË ÜùÜÞí ÉõÜ ±õäð_ ÜëÞõ Èõ Àõ ÖõÜÞí ÚÔí É ÀòìÖ±ùÞë ±ëÔëßõ ÖõÜÞð_ ÜñSÝë_ÀÞ ×äð_ ½õ´±õ. ÜëÞ Àèõ Èõ Àõ áõÂÀ ØßõÀ ÀòìÖÜë_ ±õÀ çäùýEÇ ìåÂß Õß ÕèùîÇäë Ü×õ Èõ ÕHë ÚÞõ Èõ ±õäð_ Àõ ÕäýÖÞí ±õÀ Ë>_À Õß ÕèùîÇõ Èõ. ÖÜõ FÝëßõ çÉýÀÞù ìäÇëß Àßù IÝëßõ Àù´ Çùyç ¬Çë ìåÂßÞõ ÚØáõ çÜÃþ ìÃìßÜëâëÞù ìäÇëß Àßù Öù ÖõÜë_ áõÂÀÞð_ ìäåõæ çëÇð_ ÜñSÝë_ÀÞ å@Ý ÚÞõ. ËùÜç ÜëÞ ±õäð_ Àèõ Èõ Àõ ±õÜÞí ÞäáÀ×ë ÒÔí ÜõìÉÀ ÜëµLËÞÓÞõ ÕðßùÃëÜí ÞäáÀ×ë ÒÚðÍÞ Úþð@çÓ çë×õ ÕHë ç_Ú_Ô Èõ. ÒÍõ× ´Þ äõìÞçÓ çë×õ ÕHë ÖõÞí ÀÍí Èõ ±Þõ ´.ç. 1933×í 1944Þë ØëÝÀë ØßìÜÝëÞÞí Ò½õçõÎ ±õLÍ ÚþÔçýÓ çë×õ ÕHë ç_Ú_Ô Èõ.

ËùÜç ÜëÞÞù ÉLÜ áðÚõÀ åèõßÜë_ ´.ç. 1875Þí ȧí É^Þõ ×Ýù èÖù. ÖõÞë ìÕÖë ±ÞëÉÞë ÜùËë äõÕëßí èÖë. ËùÜç ÜëÞÞí ÜëÖë Úþëì{áÜë_ ÉLQÝë_ èÖë_. ±õÀ líÜ_Ö, ÉÜýÞ MáëLËõåÞÞë ÜëìáÀÞí Õðhëí èÖí. ËùÜç ÜëÞ ±ë ±Üíßí äëßçëÞí çë×õ Úâäù Àßõ Èõ. VÞëÖÀ ×Ýë ìäÞë åëâë ÈùÍõ Èõ, QÝðÞíÇÞí ±õÀ äíÜë À_ÕÞíÜë_ ÀëßÀðÞ ÚÞõ Èõ. ÖõÞí ­×Ü áCëðÞäá ÒÔí ÎùáÞÓ ­ÃË ×´ ÕÈí ÖõHëõ ÞùÀßí ÈùÍí ±Þõ QÝðÞíÇÞí ÝðìÞäìçýËíÜë_ Àáë ±Þõ çëìèIÝÞù ±PÝëç åw ÀÝùý. ±õÀ äæý ßùÜÜë_ ߏëë ±Þõ ÕÈí áõÂÞÀëÝýÞõ ÕùÖëÞë Õñßë çÜÝÞí ­T²ìkë ÖßíÀõ ±ÕÞëTÝð_.

ËùÜç ÜëÞõ ´.ç. 1905Üë_ hëíç äæýÞí ªÜßõ QÝðÞíÇÞë ±õÀ ±ÃþÃHÝ ÃìHëÖ-­ëKÝëÕÀÞí Õðhëí ÀëìÖÝë ­ÙÃåÜÞí çë×õ áBÞ ÀÝë*. ÈTäíç äæýÞí ªÜßõ ´.ç. 1901Üë_ ­ÃË ×Ýõáí ÒÚðÍÞ Úþð@çÓ ±Þõ 1924Üë_ ­ÃË ×Ýõáí ÒÔí ÜõìÉÀ ÜëµLËÞÓÞí äEÇõÞë_ hëõäíç äæýÜë_ ËùÜç ÜëÞõ Üëhë Úõ É áCëðÞäáù áÂí èÖí. ÒßùÝá èë´ÞõçÓ ±Þõ ÒÍõ× ´Þ äõìÞçÓ çäëá ×ëÝ Àõ ÂëVçë Úõ ØëÝÀëÜë_ ±ëËáð_ áÂëÝð_? ÕHë äÔð çëÇù ­‘ ±õ Èõ Àõ ±ë çÜÝÃëâëÜë_ ±õ Úõ äëÖëý ÕHë åí ßíÖõ áÂí å@Ýë èåõ? ±ë çÜÝ ØßìÜÝëÞ ½Ö ½ÖÞí ÉäëÚØëßí±ù ÖõÜÞë ìåßõ ±ëäí èÖí. È ÚëâÀùÞë ­õÜëâ ìÕÖë ÚLÝë ±Þõ ÖõÜÞë µÈõßÞí ÉäëÚØëßí ±õÜÞë Üë×õ É èÖí, ÀõÜ Àõ ÖõÜÞí ÕIÞí ÀëìÖÝëÞõ ÚíÜëßíÞõ áíÔõ çMÖëèù ±Þõ ÜìèÞë±ù çðÔí çõÞõËùìßÝÜÜë_ ßèõäð_ ÕÍÖð_. ËùÜç ÜëÞõ ´.ç. 1905Üë_ áBÞ ÀÝë* IÝëß×í Üë_ÍíÞõ 1933Üë_ ÉÜýÞí ÈùÍuð_ IÝë_ çðÔí ÜðAÝIäõ QÝðÞíÇ åèõßÜë_ É ßëë èÖë.

ËùÜç ÜëÞ ±Þõ èßÜëÞ èõçÞí ±õÀ Ò½õÍíÓ èÖí. Ú_Þõ ÞäáÀ×ëÀëßù ±Þõ Ú_ÞõÞõ çëìèIÝ ÜëËõÞð_ ÞùÚõá ÕëìßÖùìæÀ Üâõáð_ Èõ, ÕHë ËùÜç ÜëÞ ÜëÞ-çLÜëÞÞë I²æëÖðß ìäåõæ èåõ, ÀõÜ Àõ ½HëíÖë ÜëHëçùÞõ ÜâäëÞù ÃÉÚÞù åù ±õÜÞõ áëBÝù Èõ. ±èÙÖèÙ ±õ ÜëÞØ µÕëìÔ±ù ÜõâTÝë É Àßõ Èõ, ÜëÞÇë_ØÞõ çñ_CëäëÜë_ ÕëäßÔë ÞÃßÉÞ Èõ - èßÜëÞ èõç ±õÀë_Ö ì­Ý ±áÃëßí ÜëHëç Èõ.

±õîçí äæýÞí ìÉ_ØÃí-ÞùÚõá ´ÞëÜ, ÜèëÀìä ÃõËõÞë ÞëÜÞð_ ±õÀ ´ÞëÜ, ±õÜÞõ CëHëë ÜëÞÇ_Ø ÜYÝë. ìèËáßÞë åëçÞÀëâÜë_ ±õÜÞí ÀòìÖ±ùÞí èùâí ÕHë ÉÜýÞíÜë_ ×´. ±ëËáë áë_Úë çÉýÞÀëâÜë_ ÖõÜÞí ÀòìÖ±ùÞí ç_AÝë ÞëÞí áëÃõ, ÕHë ±õÜë_ å_Àë É Þ×í Àõ ËùÜç ÜëÞ ±õÀ ½ÃþÖ ÀáëÀëß ±Þõ ÞäáÀ×ëÞù °ä èÖë.

åOØÞí åÖëOØí ËùÜç ÜëÞÞí çëìèIÝ ÀòìÖ±ù

èßÜëÞ èõçÞí ßëÉÀíÝ ¼ìp ÕìßÕ@ä Èõ, FÝëßõ ËùÜç ÜëÞ ±ë ÚëÚÖÜë_ äëß_äëß ÌùÀß ÂëÝ Èõ. ËùÜç ÜëÞ ½Hëõ±½Hëõ ÉÜýÞ áUÀßäëØÞë ìèÜëÝÖí ÚÞí ½Ý Èõ, ÕÈí ±õ çÎëâë ½Ãõ Èõ. äë´Üëß ìßÕãOáÀÞë äèëáë ÚÞí ½Ý Èõ ±Þõ ÖõÞë ìÚÞçkëëäëß ±õáÇí ÖßíÀõÞí ÀëÜÃíßí Ú½äõ Èõ. ±õÍùSÎ ìèËáßÞð_ ½õÂÜ {âñ_Úí ߏëð_ Èõ Öõ ±õ ½õ´ åÀÖë_ Þ×í. èßÜëÞ èõç ½õ´ åÀõ Èõ Àõ ÉÜýÞíÞë åðÛ ´ßëØù ÔßëäÖë áùÀåëèíäëØí±ù ìèËáßÞí çëÜõ ±çßÀëßÀ Úâ ÚÞí åÀäëÞë Þ×í. ÈõÀ 1932Þë ½LÝð±ëßíÜë_ ËùÜç ÜëÞ ±ÜõìßÀë É´ ±ëTÝë. ±ëäí ÀõËáíÀ Ýëhëë±ù ÕÈí Öõ±ù ±ÜõìßÀëÜë_ É ßèí ÃÝë. ´.ç. 1941Üë_ ÀõìáÎùìÞýÝëÜë_ ÕõçõìÎÀ Õõáí±õÍûçÜë_ ÖõÜHëõ Cëß ÕHë Úë_KÝð_ ±Þõ ±õÜÞí ÞäáÀ×ë±ù ÒÍù@Ëß ÎùVËçÓ ±Þõ ÒÔí èùáí çíÞßÓ ±èÙ É áÂë´ èÖí. ±õÜÞë_ äÃß ìäÇëÝëý_ ÀõËáë_À ìäÔëÞÞõ áíÔõ Àõ ÃÜõ ÖõÜ ËùÜç ÜëÞ ±ÜõìßÀëÜë_ ÕHë ±âÂëÜHëë ×´ ÕÍuë. ´.ç. 1952Üë_ ÝðßùÕ ÕëÈë ÎÝëý ±Þõ ãVäËû{áõýLÍÜë_ ÀëÝÜí ìÞäëç ÀÝùý. ´.ç. 1955Üë_ ÚëßÜí ±ùÃVËõ QÝðÞíÇÜë_ Q²IÝð ÕëQÝë.

ËùÜç ÜëÞ Õß ÃõËõ, ìÎáçñÎ åùÕÞ èùß, ìÎáçñÎ ìÞIåõ ±Þõ ØùVÖùäVÀíÞù CëHëù ­Ûëä ÕÍuù èÖù. ±õÜÞí ÕùÖëÞí ±õÀ åöáí Èõ. ±õÜÞí ÕùÖëÞí ±õÀ Ëõã@ÞÀ Èõ ±Þõ ±õ Þäí Ëõã@ÞÀÞë ÞëÜõ Àù´ ßÜÖ ÀßäëÜë_ ÕÍuë Þ×í. ÜèëÀìä ±Þõ ÞäáÀ×ëÀëß ÃõËõ ÕùÖëÞë çÉýÞ ÒÎëµVËÓÞõ Ò±ìÖ Ã_Ûíß ìäÞùØÓ ÖßíÀõ ±ùâÂëäõ Èõ. ËùÜç ÜëÞ ÕHë ÕùÖëÞí ÀáëÀòìÖÞõ ÒÃ_Ûíß ìäÞùØÓ ÃHëõ Èõ, ÕHë ±ëÜë_ Ã_Ûíß ìäåõæHë ÂñÚ ÜèkäÞð_ Èõ. ±õ @Ýë_Ý Ü½À ±Þõ ÌõÀÍíÞí ßÜÖÜë_ ÕÍÖë Þ×í. ±õËáõ É ±õ èßÜëÞ èõçÞõ ÖõÜÞí ÒVËõÕÞ äðSÎÓ ÞäáÀ×ë ±_Ãõ ±õäð_ Àèõ Èõ Àõ ÉõQç ½õÝçÞí ÒÝðáíçíçÓ ±Þõ ±ëLÄõ °ØÞí ÒÔí ÀëµLËß ÎíËçýÓ ÀßÖë_ ­ÝùÃåíáÖëÞë çëèçÜë_ Üðtá ¶ÖßÖí ßÇÞë Þ×í.

´.ç. 1912Þí çëáÜë_ FÝëßõ ËùÜç ÜëÞ çëÍhëíç äæýÞí ªÜßÞë èÖë, IÝëßõ ÖõÜÞë_ ÕIÞí ÀëìÖÝëÞõ ÎõÎçë_Þí ÚíÜëßí áëÃð ÕÍí. VäíËû{áõýLÍÜë_ ÕèëÍí Õß Øõäùç ÂëÖõÞë çõÞõËùìßÝÜÜë_ ßèõäëÞí ÖÚíÚí çáëè Üâí. ±ë çõÞõËùìßÝÜÜë_ È Üëç ßèõäëÞð_ èÖð_. IÝë_ ËùÜç ÜëÞ hëHë ±ÌäëìÍÝë_ ÜëËõ ÕIÞí Õëçõ ½Ý Èõ. ±ë hëHë çMÖëèÜë_ ËùÜç ÜëÞõ ZëÝÞë ßùÃí±ùÞð_ ±ëlÝV×ëÞ ½õÝð_. ±èÙ Éõ ±ÞðÛñìÖ ÖõÜÞõ ×´ ÖõÜë_×í ÒÔí ÜõìÉÀ ÜëµLËÞÓÞí çëÖçù ÕëÞë_Þí ÞäáÀ×ëÞð_ ÚíÉ ÜYÝð_. ÕÈí Öù ËùÜç ÜëÞÞõ ±õÀ äëß Ûëßõ åßØí ×´ ô, IÝëßõ ÖõÞð_ ÕHë ±õäð_ ìÞØëÞ ×Ýð_ Àõ ÎõÎçë_Üë_ À_´À ÂßëÚí Èõ. ËùÜç ÜëÞÞõ È ÜìèÞë çõÞõËùìßÝÜÜë_ ßèõäëÞí çáëè Øë@Ößù±õ ±ëÕí. ËùÜç ÜëÞõ çáëè ÜëÞí ÞèÙ ±Þõ ÒÔí ÜõìÉÀ ÜëµLËÞÓ áÂäë Úõçí ÃÝë. hëHë çMÖëèÞë ÖõÜÞë ìÞäëç ØßìÜÝëÞ ËùÜç ÜëÞõ ZëÝßùÃÞë ÝðäëÞ ØØa±ùÞð_ °äÞ ½õÝð_. ZëÝ ßùÃí±ùÞë çõÞõËùìßÝÜÜë_ ØØa±ùÞõ çëßäëß ±Þõ ±ëßëÜ Öù çëßë èõÖð×í É ±ÕëÝ Èõ ÕHë ÖõÞð_ ÕìßHëëÜ ±õ ±ëäõ Èõ Àõ ±ë ±ëlÝV×ëÞÞí Úèëß ØØa ÀØí ÞíÀâí åÀÖù Þ×í, Öõ ±èÙ ßíÖçß Ú_ØíäëÞ ÚÞí ½Ý Èõ. ×ùÍë_À ±ÌäëìÍÝë_Þõ ÚØáõ ±ÜðÀ äæùý çðÔí Öõ IÝë_ Ú_Ôë´ ½Ý Èõ ±Þõ CëHëí äëß çë½õ ×´Þõ Cëõß ÕHë ÉÖù É Þ×í- Q²IÝðÞë ÜëÃõý É Úèëß ½Ý Èõ ±Þõ ÖõÞë Cëõß Öù Üëhë ÖõÞí VQ²ìÖ É ÕèùîÇõ ÈõÒ Ë>_ÀÜë_, ZëÝßùÃÞù Éõ ØØa çë½õ ×äë ÜëËõ ±ë çõÞõËùìßÝÜÜë_ ÃÝù èùÝ Èõ Öõ ØØa ÚèëßÞí ØðìÞÝëÜë_ °ääë ÜëËõÞí çFÉÖë ±Þõ åã@Ö ç_ÕñHëýÕHëõ ÃðÜëäí Úõçõ Èõ, ÕHë Öõ ±õÀ åRÝë-èVÖíÜë_ ÉÀÍë´ ½Ý Èõ. ±ëÉõ Öù ZëÝßùÃÞí çëßäëßÞí Õ©ìÖ ÚØáë´ Ã´ Èõ ±Þõ ãVäç çõÞõËùìßÝÜùÞí ÕHë èäõ èùËõáù ÚÞí ô Èõ, ÕHë ËùÜç ÜëÞÞí À×ëÜë_ À_´À ±õäð_ Èõ Àõ ÖõÞõ ±õÀ ç_À<ìÇÖ V×âÞí ±Þõ ±ÜðÀ Çùyç ÉÜëÞëÞí À×ëwÕõ ÒäëçíÓ ÚÞí ÉÖí ÚÇëäí Èõ. ËùÜç ÜëÞõ ÒÔí ÜõìÉÀ ÜëµLËÞÓ áÂäëÞð_ åw ÀÝð* IÝëßõ Öù ÖõÜÞë ÜÞÜë_ ZëÝßùÃÞë ØØa±ùÞë çõÞõËùìßÝÜÞí ÀßðHë ìÉ_ØÃí Õß ±õÀ TÝ_Ã-ìäÞùØÞí À×ë áÂäëÞù AÝëá èÖù. ÜùÖ ±Þõ ܽÀÞð_ ±õÀ ±ÉÚ ìÜlHë ÖõÞí ±ëÚùèäëÜë_ ­ÃË ÀßäëÞð_ ÖõÜHëõ ìäÇëßõáð_, ÕHë À×ë ÉõÜ áÂëÖí ô ÖõÜ áõÂÀÞõ ±ë ìäæÝÞí á_Úë´, Õèùâë´ ±Þõ ¬ÍëHëÞí ìäVÖßÖí ßõÂë±ù ØõÂë´. ÖõÞí å@ÝÖë±ùÞð_ ÛëÞ ×Ýð_ ±Þõ ±õ ßíÖõ ±õ çëÖçù ÕëÞë_Þí ÞäáÀ×ë ÚÞí. äëÖëýÞù ÞëÝÀ Èõ èëLç ÀõVËÕý ÞëÜÞù ±õÀ É\äëÞ. çõÞõËùìßÝÜÜë_ ±õ ÃÝù Èõ ÖõÞë ìÕÖßë´ Ûë´Þí ÂÚß ÀëÏäë ÕHë ÖõÞí É ÖÚíÚí ÕßíZëë ×ëÝ Èõ, ØØa ÖßíÀõ IÝë_ ØëÂá ×ëÝ Èõ ±Þõ IÝë_ ßèõ Èõ. çëÖ äæýÜë_ ÖõÞõ Ößõè ÖßõèÞë ±ÞðÛäù ×ëÝ Èõ ±Þõ ÛëÖ ÛëÖÞë áùÀùÞõ ÜâäëÞð_ ×ëÝ Èõ. èëLç ÀõVËÕý Q²IÝðÞð_ ÉLÜ½Ö ±ëÀæýHë ±èÙ ìÞäëßí åÀõ Èõ ÕHë Öõ ìÉ_ØÃí ±Þõ Q²IÝð Ú_ÞõÞð_ ßèVÝ äÔð çëßí ßíÖõ çÜ° åÀõ Èõ. ßùà ±Þõ Q²IÝðÞí ¬Íí ±ÞðÛñìÖÜë_×í Õçëß ×´Þõ Öõ VäV×Öë ±Þõ Ö_ØðßVÖíÞë ÚèõÖß VÖß Õß ÕèùîÇõ Èõ. ÒÔí ÜõìÉÀ ÜëµLËÞÓ ÕHë ±õÀ åùÔÞí-çÎßÞí-±ë_ÖìßÀ ÝëhëëÞí À×ë Èõ. ÖõÞí Õß_Õßë CëHëí ÕðßëHëí Èõ. ÜèëÀìä ÃõËõÞí ÞäáÀ×ë ÒäíSèõÜ Üõ´VËßÓ ÕHë ±ëäí É À×ë Èõ. ±õÀ çëèçÞí À×ë ±ëIÜç_åùÔÞÞí À×ë ÚÞõ Èõ. èëLç ÀõVËÕý ±õÀ ÝðäÖíÞõ É\±õ Èõ ±Þõ ­õÜÜë_ ÕÍõ Èõ. Îßí äëß ±õÞí ìÉ_ØÃíÜë_ ±õ Vhëí ±ëäõ Èõ ÕHë Àåù ç_Ú_Ô ßÇëÝù Þ×í. èëLç ÀõVËÕý, ½õ±ëÀíÜ, @áõäÍí±ë, ÇúÇõË ÕíÝß ÀùÞý ±Þõ çõËõÜÚþíÞí ÚÔë_ É °ä_Ö Õëhëù Èõ. ËùÜç ÜëÞ ÕùÖëÞí ÞäáÀ×ë ÒÔí ÜõìÉÀ ÜëµLËÞÓÞõ ±õÀ äëß ÞèÙ, Úõ äëß äë_Çí ÉäëÞð_ Àèõ Èõ ÕHë ±ë ÖõÜÞë ÚÇëä ÖßíÀõ Àõ C²pÖë ÖßíÀõ ½õäëÞí Éwß Þ×í. ÀòìÖÜë_ ¬ÍëHë Èõ ±Þõ ÖõÜë_×í Àë_´À ÕëÜí åÀëÝ ÖõÜ Èõ. ÈõäËõ çÜÝ åð_ Èõ? ±õÞí ­IÝõÀ ZëHëÜë_ ÕHë ZëÝÞð_ É_Öð Þ×í? ÈõäËõ ìÉ_ØÃí çÜÝÞí É ±õÀ ÜðÀßß áíËí Þ×í, Éõ Ûñ_çëÝ Èõ ±Þõ ÈÖë_Ý á_ÚëÝ Èõ? ËùÜç ÜëÞÞí ÞäáÀ×ë äëÇÀÞõ ±ëäð_ Àåð_À ÀëÞÜë_ Àèí ½Ý Èõ, Éõ xØÝ çðÔí ÕèùîÇõ Èõ.